Musicals gone mad, een teleurstelling - Musical Reports

Musicals gone mad, een teleurstelling

Forbidden Musicals is ondertussen een begrip in Nederland, of moet ik zeggen: was? Want vanaf 2009 is er geen Forbidden Musicals meer. Op 27 en 28 september 2009 werd ons de opvolger van Forbidden Musicals, Musicals Gone Mad, voorgeschoteld. ‘The First of many’, volgens de makers een heel nieuw concept.

Wat: Musicals Gone Mad, the first of many
Wie: Simone Kleinsma, Tony Neef, Linda Wagemakers, Jorge Verkroost, Jasper Taconis, Sabine Beens & Melinda de Vries
Wanneer: 27 september 2009
Waar: Oude Luxor, te Rotterdam
Door: Sebas Verboom

Een nieuw concept wil ik het niet noemen. Er zijn drie grote veranderingen doorgevoerd, de meest in het oogspringende daarvan is de naam, de tweede is de locatie (van het Werkteater te Amsterdam naar het Oude Luxor te Rotterdam) en de meest prettige verandering, een nieuwe cast. De rest van het oude concept, het gebruik van een verteller, sketches, volledige mini musicals en videoprojecties zijn nog steeds aanwezig. Zelfs het creatieve team is het zelfde.

Misschien dat de verwachtingen voor deze productie erg hoog lagen, maar wat een jolige en vrolijke avond had moeten worden mondde uit in een drama. Niet een lekker drama; nee, een slepend langdradig drama. Veel sketches duurden erg lang. Wanneer een goede grap viel bleef deze tot in den treure herhaald worden (bijvoorbeeld van Lambaarts ‘Het is geweldig’). Ik kom niet naar het theater om naar een videoscherm te kijken. Ter ondersteuning van de show vind ik het echt niet erg, maar als mij een lange sketch wordt gepresenteerd op een scherm dat op een gegeven moment gewoon niet grappig meer is dan heb ik het gehad.

Wat deed Michael Jackson zo lang in deze voorstelling? En wat was het punt dat ze met de Footloose sketch wilden maken? En eh, hoort een finale niet te knallen in plaats van als een kaarsje uit te gaan? Volgens mij kennen we de flauwe Vera en (V)Albert grappen intussen wel, dus waarom deze weer herhalen en belangrijke gebeurtenissen uit het afgelopen seizoen laten liggen? Want waar is de ‘Vera gate’ gebleven?

Was het dan alleen maar kommer en kwel? Natuurlijk niet, deze voorstelling kende ook enkele mooie momenten. De persiflage van Ben Cramer in ‘Op hoop van zegen’, Albert aan RTL (Sunset) Boulevard, De stomme film (persiflage op Norma in Sunset Boulevard), het begin van Super Models Dirty Dancing en Henk Poort als Tevje die het beter kan waren prachtige momenten. Verder waren er veel momenten die slechts een glimlach op mijn gezicht wisten te toveren. De mooiste momenten van de avond waren van de hand van Simone Kleinsma, zij bracht op verschillende momenten in de show een subtiele bewerking van de proloog van ‘Joseph and the amazing technicolor dreamcoat’. Dit nummer was elke keer dat hij gebracht werd zo bewerkt dat hij feilloos het volgende gedeelte aankondigde.

De cast valt niets te verwijten, stuk voor stuk hebben zij hun best gedaan. Er zijn deze avond een aantal mooie vocale momenten voorbij gekomen, maar daar gaat het bij Musicals Gone Mad niet om. Simone Kleinsma, Tony Neef en Jorge Verkroost verdienen het om hier extra genoemd te worden omdat deze drie personen op verscheidene momenten ver boven de rest van de cast uittorenden, deels is dit te wijten aan het feit dat ze op deze momenten beter materiaal tot hun beschikking hadden dan de andere castleden.

Wat een knaller had kunnen worden ging als een nachtkaarsje uit. We kennen het onderhand wel en het geen dat we niet kennen duurt te lang of wordt te vaak herhaald. Ondanks de sterke cast is deze productie aan het materiaal ten onder gegaan. Of zou het komen door het nieuwe concept? Eh..welk nieuw concept?

Shortlist:

Geplaatst op: 29/09/2009 Geplaatst in: > Reports, Nederland
Mogelijk ook interessant: