NJMT overleeft Coming Out - Musical Reports

NJMT overleeft Coming Out

Homoseksualiteit, individualiteit en cultuurverschillen. Drie kernwoorden uit de nieuwe popmusical ‘Coming Out’ van het Nationaal Jeugd Musical Theater, kortweg  NJMT. Musicalreports was bij de première in Zaandam.

Wat: Coming Out!
Wie: O.a. Jaro Gevers, Mitchell van den Dungen Bille, Charlotte Yntema & Marco de Kramer
Wanneer: 19 november 2009 (première)
Waar: Zaantheater, Zaandam
Door: Saskia Ebbing

De voorstelling opent met een nummer waar je als kijker niet veel van snapt. Veel licht, harde muziek en danspasjes, maar de clue komt niet over. De start is sowieso erg moeizaam; het duurt even voor het verhaal op gang komt. Na enige tijd wordt de rolverdeling duidelijk en komt ook de kern van het verhaal naar voren: Milan (Mitchell van den Dungen Bille) wordt geacht te trouwen met Carmalita (Sabrine Hallewas), maar komt er achter dat hij homoseksueel is. Hij worstelt erg met zijn gevoelens en ontkent dat hij ‘zo’ is. Zijn broer, Djasén (Jaro Gevers) helpt hem daarbij een handje: hij probeert op alle mogelijke manieren de naam van de familie hoog te houden. Hatelijke uitingen en bedreigingen jegens zijn eigen familie zijn het gevolg. Dat Djasén eigenlijk zelf ook homo is, weet niemand.

Te midden van deze strubbelingen treden Zaya (Giovanna van Zwieten), het zusje van Milan en Djasén, en Lady M (Charlotte Yntema) geregeld op als bemiddelaar. Helaas niet altijd succesvol, maar wel erg goed gespeeld.

In het geheim bloeit een liefde tussen Milan en Leonardo (Marco de Kramer) in razend tempo op. Dit tot grote spijt van Kate (Rhona Rhode), wie stiekem ook een oogje heeft op Leonardo.

De familie van Milan komt op den duur toch achter de geaardheid van Milan en stuurt hem weg. Weg van zijn vrienden, weg van zijn bekende omgeving, weg van zijn geliefde. De verschillende groeperingen komen intussen steeds meer tegenover elkaar te staan en dit mondt uit in meerdere vechtpartijtjes. Bij één daarvan kan Djasén de emoties van zijn eigen verkropte en weggestopte gevoelens (immers: hij is zelf ook homo maar kan daar totaal niet mee uit de voeten, en dus werpt hij zich op als faliekante homohater) niet meer beheersen en steekt hij Leonardo neer. De laatste belandt hierdoor in het ziekenhuis en een tijdlang is zijn toekomst onzeker.

Waar je als kijker eigenlijk wacht -of misschien wel hoopt- op een goede afloop van alle dramatische gebeurtenissen, blijft deze uit. En dat is verrassend. Want als Milan wordt gebeld met het bericht dat zijn grote liefde dood is, is dit in combinatie met al het eerder gebeurde teveel voor Milan en pleegt hij zelfmoord. Dat Leonardo helemaal niet dood is maakt het nog dramatischer. De voorstelling eindigt met een droevige begrafenis. Bij de première zelfs zó dramatisch, dat de kist per ongeluk bijna op de grond valt.

Het decor van de voorstelling is opgebouwd uit een aantal lange lappen stof die in oplopende diepte zijn opgehangen, om zo een (min of meer) halfronde achterwand te vormen. Hierop worden afwisselend videobeelden, teksten en foto’s geprojecteerd. Ogenschijnlijk ter ondersteuning van het spel, helaas niet altijd goed te zien. De muziek is grotendeels opgebouwd uit vrij eenvoudige melodielijnen voorzien van eenvoudige teksten. Dat op zich hoeft niet erg te zijn, maar jammer is dat de teksten vaak nèt niet op de melodie lijken te passen. De zang van de meeste acteurs zit op het randje, enkele uitzonderingen daar gelaten. De choreografieën daarentegen passen wel weer heel goed. Soms ook simpel, maar duidelijk en prima uitgevoerd door de groep jonge acteurs.

Hoogtepunten van de voorstelling zijn het disco-achtige nummer ‘Love to Die’ halverwege de voorstelling. Dit geeft een enorme oppepper: het is energiek, meeslepend en heeft bovendien inhoud. Daarnaast zijn de solo’s van Charlotte (‘Lady M’) en Rhona (Kate) erg indrukwekkend. Vocaal torenen zij meters boven de rest van de cast uit. Het nummer van Giovanna (Zaya), waarin zij haar broertje Milan al troostend vertelt dat hij mag zijn wie hij is en dat ze toch wel van hem houdt, is ontzettend aandoenlijk. Hoewel niet overal even zuiver, de boodschap komt goed over. En dat doet ze knap. Overigens is zij niet de enige die goed acteert: wat dat betreft ligt het niveau bij bijna alle spelers hoog. Ze speelden ondanks de zenuwen een prima première.

Al met al een vrij heftige voorstelling met een duidelijke boodschap. Deze musical is gemaakt met een doel, en de potentie om dat doel te behalen is er zeker. Hier en daar zou het strakker en professioneler kunnen maar zeker voor de doelgroep zal dit volstaan. Op een gezellig avondje uit hoef je niet te rekenen wanneer je Coming Out gaat zien, maar de moeite waard is het wel!

Shortlist:

Geplaatst op: 21/11/2009 Geplaatst in: > Reports, Nederland
Mogelijk ook interessant: