Sunday in the park with George; een schilderij komt tot leven - Musical Reports

Sunday in the park with George; een schilderij komt tot leven

Sunday in the park with George is een van de laatste producties binnen het ‘Sondheim 80’-festival dat dit jaar door het M-Lab wordt georganiseerd. Sondheim is tachtig jaar geworden en hoe kan men dat beter vieren door zijn betere werken ten tonele te brengen. Eerder zagen we al een zeer geslaagde opvoering van ‘A funny thing happened on the way to the forum’, een prachtig huiskamerconcert met de titel ‘Sondheim in Songs’ en straks worden we nog getrakteerd op Into the woods on tour (vanaf 9 september). Deze laatste opent het M-Lab seizoen 2010/2011. Sunday in the park sluit echter eerst het M-Lab seizoen 2009/2010 af.

Wat: Sunday in the park with George
Wie: Oa. Alex Klaasen, Elise Schaap, Jeroen Phaff, Anne-Marie Jung & Marika Lansen
Wanneer: 10 juni 2010 (première)
Waar: M-Lab, Amsterdam
Door: Sebas Verboom

Toen Sondheim op het punt stond te stoppen met het schrijven van musicals heeft James Lapine hem ervan overtuigd om samen een musical te schrijven waarin het schilderij ‘Un dimanche après-midi à l’Île de la Grande Jatte’, geschilderd door George Seurat, centraal staat. Beide creatieve geesten hebben zich afgevraagd hoe de personen op het schilderij zich verhouden tot de schilder. In de eerste acte van deze voorstelling ontmoeten we naast George Seurat (Alex Klaasen) dan ook elk personage dat op het schilderij afgebeeld staat. Beginnende met Dot, de maîtresse van George. Stapsgewijs maakt George schetsen van al deze mensen om aan het einde van de eerste akte zijn meesterwerk te voltooien en al deze verschillende mensen te vereeuwigen met een nieuwe techniek, het Pointillisme. Tegen de tijd dat het doek voltooid wordt, bevindt Dot zich echter met haar nieuwe levenspartner in Amerika. Zij is George en zijn fixatie voor zijn werk ontvlucht.

De tweede acte speelt zich af in het Amerika van het heden. Daar ontmoeten we George (Alex Klaasen), de achterkleinzoon van de schilder en Marie, de dochter van George Seurat (Elise Schaap). George is inmiddels flink op leeftijd. Wanneer de jonge George aan het einde van de voorstelling voor het eerst in Frankrijk het park bezoekt waar Un dimanche après-midi à l’Île de la Grande Jatte geschilderd is wordt hij herenigd met zijn verleden.

Het M-Lab heeft een voortreffelijke cast samengesteld. Deze wordt aangevoerd door Alex Klaasen en Elise Schaap. Alex Klaasen speelt zijn rol voortreffelijk, zowel die van jonge George als die van de oude George. De door hem gespeelde fixatie op zijn werk is benauwend, maar ergens ook ontroerend. Het is mooi om iemand zo te zien werken voor datgeen waar hij in gelooft. Elise Schaap, die zijn Dot mag spelen, maakt haar musicaldebuut en doet dit met verve. Vooral in de tweede acte straalt ze als oma Marie. Ze heeft de lachers dan op de hand. Daar tegenover staat de tot op het bot ontroerende confrontatie met George die zij heeft in de eerste akte. Net als de rest van de cast weten Klaasen en Schaap zich prima uit de voeten te maken met de staccato muziek. Enkele castleden spelen een dubbelrol. Dit gaat feilloos. Het valt pas op dat enkele karakters ontbreken wanneer het schilderij voltooid is. Marika Lansen (de moeder van George Seurat) speelt puur en Anne-Marie Jung laat het publiek lachen wanneer zij opkomt als Amerikaanse toerist. De gehele cast is van uitzonderlijk niveau wat betreft spel en zang. De samenzang klinkt als een klok.

Het zijn echter de creatives die het schilderij echt tot leven weten te wekken. Koen van Dijk heeft gezorgd voor een heldere regie die wordt opgevoerd in een decor van videoprojecties (Coen Bouman). Naast projecties op een achterwand wordt er ook geprojecteerd op een doek halverwege het podium. Deze videoprojecties weten keer op keer een juiste sfeer te creëren en brengen de toeschouwer van de ene naar de andere scène. Het is mooi om te zien hoe met deze projecties gedeelten van het schilderij tot leven komen. De spelers krijgen de mogelijkheid om in de wereld van het schilderij te spelen. Daarnaast is het bijzonder knap en intrigerend om te zien hoe op een moderne maar toch respectvolle wijze het schilderij uit elkaar wordt gehaald en langzaam alle stukjes weer op hun plaats vallen. Ook de Gromolume #7, het kunstwerk van de jonge (hedendaagse) George, spreekt tot de verbeelding. De spelers gaan in dit tafereel gehuld in creaties van Maya Schröder die de sfeer van het schilderij ademen.

Eerder tijdens het Sondheim 80 festival werd gezegd dat Sondheim wel voor iedereen toegankelijk kan zijn. A funny thing happened on the way to the forum was hier een goed voorbeeld van. Men kan zich echter afvragen of Sunday in the park with George net zo toegankelijk is. De voorstelling kent meerdere lagen die je langzaam gewaar worden, net als alle kleine verschillend gekleurde stipjes waar uit het schilderij is opgebouwd. De vraag is of iedereen hier het geduld voor op kan brengen.

Het M-Lab sluit haar seizoen af met een bijzondere productie. Sunday in the park with George is een visuele betovering. Een  bijzondere reis langs de personages uit het leven van Georges Seurat die allen vereeuwigd zijn op het wereld beroemde schilderij: Un dimanche après-midi à l’Île de la Grande Jatte.

Klik op de foto’s om ze te vergroten.

Shortlist:

Geplaatst op: 12/06/2010 Geplaatst in: > Reports, Nederland
Mogelijk ook interessant: