Soul Sister: Leven van Tina Turner ging ‘River deep, mountain high’

Proud Mary, Private dancer, Simply the best. De hits van Tina Tunner zijn bij menig generatie bekend en geliefd. Niet gek dus dat producenten Bill Kenwright en John Miller besloten om een jukeboxmusical te maken over het turbulente leven van de zangeres. En met succes. De musical ging eerder dit jaar in première op West End. Er volgden uitstekende recensies en een toer door de U.K.  Afgelopen vrijdag ging deze Britse productie in première in Den Haag.

Wat: Soul Sister
Wie: O.a. Emi Wokoma, Chris Tummings, Sean Green & Joanne Sandi
Waar: World Forum Theater, Den Haag
Datum: 28 december 2012 (Nederlandse première)
Door: Marianne van der Zwaag

Het verhaal begint in 1985, als de dan 45-jarige Tina Turner op het punt staat een concert te geven in New York. Haar solocarrière is net van de grond gekomen en ze is zenuwachtig. Er volgt een flashback naar twintig jaar eerder. Het moment waarop ze Ike Turner leert kennen in een nachtclub. De twee worden door een zus van Tina, die dan nog Anne Mae heet, aan elkaar voorgesteld. Ike geeft haar de kans om een nummer te zingen met zijn band. Het publiek is razend enthousiast en Ike geeft haar de artiestennaam Tina Turner. Ze worden verliefd, trouwen en krijgen een kind. Maar al snel blijkt dat Ike zijn vrouw geestelijk en lichamelijk mishandelt. Ze is inmiddels zo afhankelijk van hem, dat ze het moeilijk vindt om bij hem weg te gaan. Ze doet een zelfmoordpoging, maar overleeft deze. Eenmaal uit het ziekenhuis geeft ze Ike te kennen dat ze beter ieder hun eigen weg kunnen gaan. Ike probeert de situatie nog te lijmen, maar dat eindigt in de zoveelste vechtpartij in een hotelkamer. Tina vlucht en vraagt een scheiding aan. Ze houdt er een torenhoge schuld aan over. Het enige dat ze mag houden is haar artiestennaam, waarvan de rechten bij Ike lagen. Ze werkt hard om haar hoofd boven water te houden. Uiteindelijk leidt dit er toe dat ze als 45-jarige een succesvolle solocarrière begint.

Tijdens het openingsnummer ‘Private dancer’ moet het publiek even met de ogen knipperen. Tina (Emi Wokoma) zit op een stoel. Haar gezicht afgewend van het publiek. Haar silhouet, de kenmerkende stevige, doch gespierde bovenbenen van Wokoma lijken identiek aan die van de echte Tina Turner.  De diepe, lage stem van Wokoma verraadt dat het niet zo is. Ze blijft dicht bij het originele nummer, maar haar intonatie is iets anders.  Wokoma speelt de rol uitstekend. Haar stemgeluid is overweldigend en ze heeft de schokkerige, gecontroleerde manier van dansen van de queen of rock helemaal onder de knie. Ook op haar acteerkunsten is niks aan te merken. Ze zet vol overtuiging een gedaanteverwisseling neer van de verlegen 18-jarige Anne Mae naar de zelfverzekerde 45-jarige Tina Turner.  Ze weet te ontroeren met de ballad ‘Help’ en krijgt de zaal aan het swingen met het nummer ‘Simply the best’.  Als leading lady steelt ze de show.  Tegenspeler Chris Tummigs speelt de rol van driftige Ike overtuigend. Hij zorgt ervoor dat de voorstelling niet te dramatisch wordt door af en toe een komische oneliner in te brengen (‘If you die now, I swear I’m gonna kill you.’).

Het decor bestaat uit  een scherm waar af en toe video- en animatiebeelden op geprojecteerd worden. Zo wordt de tijdsetting weergeven door middel van een projectie van krantenberichten uit die tijd.  Onder andere Rosa Parks, Martin Luther Kings ‘I have a dream’ en de Vietnamoorlog komen voorbij. Ook locaties worden via projecties weergeven.  Daarnaast worden op het scherm af en toe korte filmpjes vertoond waarop Tina vertelt hoe ze zich op bepalende momenten in haar leven voelde. Verder zijn er schuifpanelen die er voor zorgen dat de locatie in een flits gewijzigd wordt. Het orkest (de band van Ike en Tina) zit bijna de hele voorstelling op het toneel. Al met al zorgen deze decorstukken ervoor dat een lang verhaal op een krachtige en bondige manier wordt verteld.  Het zorgt ervoor dat de voorstelling snelheid blijft houden waardoor de aandacht van het publiek niet verslapt.

Het succes van Ike en Tina wordt ook mooi weergeven in de kleding. Zo staat Tina in het begin nog op te treden in een lange, simpele katoenenjurk en gaat ze zich naarmate het succes vordert steeds vrouwelijker kleden met steeds kortere, glimmendere jurkjes en naaldhakken. Ook gaan de kostuums mee met de modetrends. Zo heeft Ike in de jaren ’70 een mooie Afro coupe en dragen beide hoofdrolspelers wijde, kleurige hippie-kostuums.

Hoewel Soul Sister een Britse productie is, wordt er in de voorstelling vooral Amerikaans-Engels gesproken en gezongen. De hoofdrolspelers hebben het accent waarmee in de zuidelijke staten van Amerika gesproken wordt goed onder de knie. Alles bij elkaar zorgt dat ervoor dat de musical een zeer geloofwaardige kijk in het leven Ike en Tina Turner biedt. Een leven met diepe dalen, maar ook mooie hoogtepunten. Of zoals ze zelf zingt: River deep, mountain high. En met zo’n waanzinnige cast, zo’n mooi decor en heerlijke muziek kan het niet anders dan dat daar een prachtige musical uit voort vloeit. Gaat dat zien!

Soul Sister is nog tot 6 januari te zien in het World Forum Theater in Den Haag.

Klik hier om het fotoverslag van de première te bekijken.

Shortlist:


Geplaatst op: 29/12/2012
Geplaatst in: > Reports, Nederland

Mogelijk ook interessant: