Er zijn vele musicals, er is maar één Love Story - Musical Reports

Er zijn vele musicals, er is maar één Love Story

“Er zijn vele liefdesverhalen, er is maar één Love Story”. Zo promoot Joop van den Ende Theaterproducties haar jongste musical die vandaag in première ging. Niets is minder waar. Al zou “liefdesverhalen” net zo goed vervangen kunnen worden door het woord  “musicals”.

Love Story zou oorspronkelijk op maandag 4 november in Haarlem in première gaan. Doordat Freek Bartels tijdens één van de laatste try-outs een blessure op liep werden de daarop volgende voorstellingen, waaronder de première, geannuleerd. De Understudy van Bartels: Jonathan de Moor, werd met spoed ingewerkt zodat de voorstellingen die zouden volgen door konden gaan. Nu bijna een maand later is Bartels voldoende hersteld en werd de première gevierd in de schouwburg van Hoorn.

Mensen denken graag in hokjes en zaken krijgen vaak al snel een label opgeplakt. Bij Love Story vervagen de grenzen. De productie wordt aangekondigd als ‘musical’, maar zou misschien net zo veel of  misschien meer recht doen aan het label ‘muziektheater’. In Love Story ligt de nadruk niet op de dans of de zang, maar op de inhoud.

Love Story vertelt het verhaal van de Italiaanse Radcliffe studente Jenny Cavilleri (Celinde Schoenmaker) en de welgestelde Harvard student Oliver Barrett IV (Freek Bartels). Beiden komen uit heel verschillende milieus, maar vallen toch voor elkaar. Tegen het advies van de vader van Oliver (Ad Knippels) in duiken ze samen het echte leven in. Zoals elke relatie kent ook die van Oliver en Jenny strubbelingen. Ze komen er echter altijd uit en samen bewijzen zij dat je ook ver kunt komen en geluk kunt vinden als je buiten de hokjes treedt waar anderen je in plaatsen. Als lijkt dat het geluk niet meer op kan, wordt hun wereld overhoop gegooid en slaat het noodlot toe.

De voorstelling opent met het einde van het verhaal. Iets wat al in meerdere voorstellingen is gedaan (o.a. Sunset Boulevard). Na de opening volgt de voorstelling chronologisch het pad dat Oliver en Jenny volgen. Er wordt alle tijd genomen om de relatie tussen de twee geliefden op te bouwen. Het is  merkbaar dat er veel zorg is uitgegaan naar het acteren. Het spel van de cast is ontzettend sterk. De voorstelling lijkt in dit opzicht haast toneelmatig benaderd. Iets wat wordt versterkt door het feit dat de voorstelling geen pauze kent. De voorstelling wordt gespeeld als eenakter, iets dat bij toneel gebruikelijker is dan bij musical. Een pauze in deze voorstelling was ook niet op zijn plaats geweest. Deze zou de energie van de voorstelling doorbreken, waardoor de voorstelling in kracht zou moeten inboeten.

Hoewel de voorstelling niet veel nodig heeft en evengoed in een theater als M-Lab gespeeld zou kunnen worden, blijft de voorstelling ondanks het groot ogende decor (ontworpen door Carla Janssen-Höfelt) integer. Paul Eenens heeft met zijn regie er zorg voor gedragen dat de essentie van de voorstelling voorop blijft staan.

Ondanks dat de nadruk op de inhoud ligt, stijgt de voorstelling naar grote hoogte door de muziek. Gezeteld achter de piano geeft muzikaal leider Frans Heemskerk, samen met drie strijkers, vleugels aan de prachtige en melodieuze muziek van Howard Goodall. De verschillende muzikale thema’s kennen gedurende de voorstelling veel herhaling. Dit is geen moment storend, eerder een genot. De liedteksten zijn op treffende en eigentijdse wijze vertaald door Jan Rot.

Freek Bartels en Celinde Schoenmaker vormen samen een ultiem en aan elkaar gewaagd koppel. Het script van Stephen Clark geeft ze alle gelegenheid om het beste in elkaar naar boven te halen. Schoenmaker bewijst zichzelf een groot talent en een belofte voor de toekomst. Ze is ontwapenend en scherp als de Italiaanse Jenny. Daarnaast is Schoenmaker beeldschoon. Het is dan ook direct duidelijk wat Oliver in haar ziet. Tevens zijn Bartels en Schoenmaker vocaal een gedroomd koppel. Hun stemmen kleuren mooi samen en beiden zingen de heerlijke songs prachtig. Vocaal weet ook Marleen van der Loo als moeder van Jenny voor kippenvel te zorgen. Haar stem pakt je direct als ze de eerste noten zingt van het prachtige en ontroerende openingslied.

Dick Cohen vertedert als vader Phil. Hij is misschien niet altijd even geloofwaardig als temperamentvolle Italiaan, maar is zonder meer een hartverwarmende vader. Ook Ad Knippels overtuigd als vader van Oliver, die het beste wil voor zijn zoon, maar door zijn aanpak steeds tegen een muur van protest oploopt.

Zodra de eerste noten klinken en het kippenvel je bekruipt, ontvouwt zich de afloop van de voorstelling. Als dan na ruim anderhalf uur de ontknoping van de voorstelling daar is, klinkt er gesnik door de hele zaal. Ondanks dat je weet wat komen gaat, overvalt en raakt Love Story je.

Love Story is waarschijnlijk niet wat het gemiddelde Nederlandse publiek van een musical verwacht. Love Story is puur en ontroerend en laat grenzen tussen genres vervagen. Er zijn vele musicals, er is maar één Love Story: en die moet je gezien hebben!

Klik op de foto’s om ze te vergroten.

Shortlist:

Show: Love Story 
Cast: Freek Bartels, Celinde Schoenmaker, Marleen van der Loo, Dick Cohen, Ad Knippels, Jeannine Geerts, Ger Otte, Pieter van Nieuwenhuyze, Jonathan Demoor, Käthe Staallekker, Liss Walravens
Website: http://www.musicals.nl

Gebeurtenis: Première
Locatie: Het park, Hoorn
Datum: 29/11/2013

Geplaatst op: 30/11/2013
Geplaatst in: > Reports, Nederland

Auteur: Sebas van Buuren
Mogelijk ook interessant: