Jon van Eerd en Simone Kleinsma zijn meesters van de revue - Musical Reports

Jon van Eerd en Simone Kleinsma zijn meesters van de revue

De nieuwste en volledig door Stage Entertainment ontwikkelde musical Moeder ik wil bij de revue (2014) beleefde op 21 september haar galapremière. De productie werd getrakteerd op een welverdiende staande ovatie.

Na eerdere grote successen met oer Hollandse voorstellingen, zoals “Ciske de Rat” en “Hij gelooft in mij”, tapt ook Moeder ik wil bij de revue uit het vaatje met Nederlands erfgoed. De musical is gebaseerd op de gelijknamige televisieserie van omroep MAX (2012) waarin de jaren 50 en de glorietijd van de revue herleven.

Net als in de televisieserie zien we de Limburgse Bob Somers, in de musical gespeeld door Terence van der Loo, die zijn hart achterna gaat en verhuist naar de grote stad om bij de revue te gaan. In de musical is dit gegeven iets meer naar de achtergrond geschoven. Centraal staat nu de revue van revue coryfeeën John en Riet Hoogendoorn, respectievelijk gespeeld door Jon van Eerd en Simone Kleinsma.

Dit resulteert in een wervelende en schitterend ogende revue die tijden van weleer laten herleven. Tijden van weleer, maar met een hedendaagse touch. Liedjes uit de oude doos komen voorbij zoals de titelsong “Moeder, ik wil bij de revue”, “Dit is revue” en “Zij kon het lonken niet  laten”, maar allemaal in een eigentijds arrangement (Roy Moore & Michael Reed). Het decor, ontworpen door Carla Janssen Höfelt, is hyper modern en bestaat voornamelijk uit verplaatsbare LEDschermen. Zelfs de vloer van het podium is voor een deel voorzien van een LEDscherm. Op deze schermen worden videoprojecties weergegeven die de achtergrond vormen voor de scenes. De projecties zijn sfeervol en passend in de kleine scenes en uitbundig en kleurrijk tijdens de showblokken. De vloeiende overgangen van de projecties op de LEDschermen geven een zeker filmisch effect aan de voorstelling.

De choreografieën van Daan Wijnands zijn passend en trouw aan wat we kennen uit de revue. De zo herkenbare rij met dansers die volledig synchroon hun benen in de lucht gooien mag dan ook niet ontbreken.

Het script van André Breedland biedt voldoende ruimte om de tijdsgeest van de jaren vijftig te vangen. Net als in de serie geeft dit iets extra’s aan de voorstelling. Zeker de wat oudere bezoeker zal deze trip down memory lane kunnen waarderen. Het gestuntel met moderne elektrische apparaten wat in de serie zat, heeft ook op het toneel het gewenste resultaat. De scene waarin voor het eerst een televisie wordt aangesloten is dan ook kostelijk. André Breedland en Maurice Wijnen, die samen tekenden voor de bewerking van het verhaal, hebben zoveel mogelijk in de voorstelling geprobeerd te stoppen. Zoveel, dat het verhaal van Bob Somers wat naar de achtergrond schuift en misschien op sommige punten er iets wat te snel doorheen wordt gejaagd.

Dit mag de pret echter niet drukken. De voorstelling is vlot en zit vol humor. Regisseuse Carline Brouwer is er in geslaagd het revue gevoel over te brengen in een flitsende eigentijdse voorstelling.

Simone Kleinsma en Jon van Eerd trekken de kar als de revue vedetten Riet en John Hoogendoorn. Het is een heerlijk duo die meester is van de lach. Het spel van deze twee is subliem. Het duo straalt alsof ze nooit anders hebben gedaan. Als de revue een comeback zou mogen maken, dan zijn deze twee de aangewezen personen om te schitteren in deze tijdloze theatervorm.

Christanne de Bruijn en Terence van der Loo vormen het jonge liefdeskoppel uit de voorstelling. Naast dat Bob zijn hart verliest aan de revue, verpand hij ook zijn hart aan Jeanne. De Bruijn maakt van Jeanne een vastberaden vrouw die weet wat ze wil. Zo vastberaden dat ze haar tijd misschien net iets te veel vooruit is. Terence van der Loo weet van Bob Somers een aandoenlijk personage te maken. Hij weet Bob een grote gunfactor mee te geven, iets wat het personage goed past. Tranen vloeien wanneer Van der Loo als Bob aan het einde van de tweede acte met zijn bijzonder stemgeluid de Sonneveld klassieker “Het dorp” zingt voor de hele zaal en zijn vader (Arie Kant) in het bijzonder. De stem van Van der Loo is er één die je niet vaak hoort. Zijn stem is eigen. Terence van der Loo mag tevreden zijn met een meer dan geslaagd professioneel debuut op de grote bühne.

Leuk om te vermelden is de verassende performance die Robbert van den Bergh geeft in de tweede acte. Naast dat hij te zien is als Arnold mag hij zich in de tweede acte van een onverwachte andere kant laten zien.

Moeder, ik wil bij de revue doet oude tijden herleven, maar is zeker geen oubollige of melancholische voorstelling. Het decor is fenomenaal en de klassiekers van weleer klinken zowel als vanouds als eigentijds. Juist doordat het verhaal uit de televisieserie wat meer naar de achtergrond is geschoven is er ruimte voor een wervelende revue met aan het roer twee meesters in het vak: Jon van Eerd en Simone Kleinsma.

Shortlist:

Show: Moeder, ik wil bij de Revue (2014)  
Cast: Jon van Eerd, Simone Kleinsma, Christanne de Bruijn, Terence van der Loo, Robin van den Akker, Robbert van den Bergh, Hugo Haenen, Raymonde Kuiper, Marcel Visscher, Willemijn de Vries, Roman van der Werff

Producent: Stage Entertainment
Website: http://www.musicals.nl

Gebeurtenis: Première
Locatie: Beatrix Theater, Utrecht
Datum: 21/09/2014

Geplaatst op: 21/09/2014
Geplaatst in: > Reports, Nederland

Auteur: Sebas van Buuren
Mogelijk ook interessant: