The Sound of Music klinkt nog altijd goed - Musical Reports

The Sound of Music klinkt nog altijd goed

Hoewel The Sound of Music slechts enkele jaren geleden nog te zien was in de Nederlandse en Vlaamse theaters, blijft de klassieker populair. Met een nieuwe cast en deels een nieuw jasje produceert Albert Verlinde wederom een gezellige familievoorstelling die volle zalen trekt.

The Sound of Music vertelt het verhaal van Maria, die zich niet kan aanpassen aan het kloosterleven. Ze krijgt daarom van Moeder Overste de opdracht om als gouvernante te werken bij de Familie Von Trapp. Daar komt ze er al snel achter dat de zeven kinderen van Kapitein Von Trapp onder een te streng regime leven, en dat ze daar eigenlijk ongelukkig zijn. Wanneer de Kapitein opnieuw een tijd van huis vertrekt, zorgt Maria ervoor dat de kinderen weer plezier hebben in wat ze doen. Wanneer zij bij zichzelf echter onbekende gevoelens ontdekt, vlucht ze terug naar het klooster.

De nieuwe hoofdrolspeelster van de voorstelling is Anouk Maas, die in de vorige versie de rol van Liesl vertolkte. Maas speelt een heel karakteristieke, lieve Maria. Ze doet dat met zoveel overtuiging, dat het er soms qua acteren te dik bovenop ligt; hierdoor komen bepaalde uitspraken wat vreemd over. Wellicht heeft het er ook mee te maken dat Maas nog een mooie, jonge uitstraling heeft: eigenlijk nog iets te jong voor Maria. Daarentegen zingt ze ook de hoge noten lekker weg en is ze aangenaam om naar te luisteren.

Ad Knippels is als Kapitein Von Trapp overtuigend als de strenge, ordelijke en onder de waterspiegel gebroken man. Hij heeft een prachtige stem om naar te luisteren en heeft een uitstraling die past. Wanneer echter de liefde tussen hem en Maria opbloeit, lijkt het plaatje wat minder te kloppen. Komt dat nu door het leeftijdsverschil of door de chemie? Een van de pareltjes van deze nieuwe Sound of Music is toch zeker Maaike Widdershoven: als Moeder Overste is zij zó overtuigend, begripvol en lief. Bovendien zingt ze de hoogste noten prachtig zuiver en beheerst. Jammer dat ze relatief maar zo’n kleine rol heeft.

Waar Anouk Maas de rol van Liesl achter zich heeft gelaten, staat Vajèn van den Bosch nu in die schoenen. En, het moet gezegd: ze past het glazen muiltje alsof ze de prinses op het bal was. Naast haar altijd prachtige, warme stem past van den Bosch -nog afgezien van haar leeftijd- qua uitstraling perfect in het plaatje. De interacties met Rolf zijn levendig en zorgen ervoor dat je als publiek enorm met haar te doen hebt, vooral wanneer ze het moeilijk krijgt. Hoewel ze danstechnisch zeker nog kan groeien, is van den Bosch absoluut een gedroomde Liesl. Ditzelfde geldt voor Cindy Bell als Barones Schraeder: wat een heerlijke, komische timing heeft zij (wederom). En niet onbelangrijk: naast haar sterke spel zingt ze de weinige nummers die ze doet loepzuiver.

De voorstelling is volgens Albert Verlinde Entertainment in een nieuw jasje is gestoken. In de praktijk valt dat heel letterlijk op te vatten: in heel veel scènes verschillende kostuums niet of nauwelijks van de voorgaande versie, slechts af en toe is een nieuw jasje of ander kledingstuk te zien. Fijn voor het vertrouwde beeld, maar een gemiste kans wanneer het aankomt op vernieuwing. Het decor daarentegen is wel helemaal anders. Hoewel wat eenvoudiger van opzet, de decorwissels verlopen nu soepel en de uitstraling past mooi in het tijdsbeeld. De teksten -zowel in liedjes als dialogen- zijn vrijwel geheel hetzelfde gebleven, maar waarom ook niet: het werkt. Her en der zou er meer vaart in de voorstelling gebracht mogen worden, omdat sommige scènes de snelheid eruit halen. Toch ga je als toeschouwer met een blij en tevreden gevoel de zaal uit, hoogstwaarschijnlijk met het nummer Do, Re, Mi in je hoofd.

Shortlist:

Gebeurtenis: Reguliere voorstelling
Locatie: Lucent Danstheater, Den Haag
Datum: 10/01/2015

Geplaatst op: 12/01/2015
Geplaatst in: > Reports, Nederland

Auteur: Saskia Ebbing
Mogelijk ook interessant: