Ja zuster, Nee zuster, Hollandsche glorie

M’n opa, m’n opa; ja die kan het zich nog wel herinneren, de eerste afleveringen van: Ja zuster, Nee zuster, bij de Vara. M’n opa en waarschijnlijk vele anderen met hem van dezelfde generatie en mensen uit de generatie erna zullen goede herinneringen hebben aan deze tijd. Kort geleden was er al een film te zien gebaseerd op de serie. Een film met Loes Luca. In deze film werd het fenomeen Ja zuster, Nee zuster wat meer naar de huidige tijd getild. Nu, ongeveer 43 jaar na de uitzending van de eerste aflevering, herleven de oude tijden in het theater. Dit is Ja zuster, Nee zuster zoals iedereen het kent: Oer-Hollands!

Wat: Ja zuster, Nee zuster
Wie: O.a. Annick Boer, Ara Halici, Joep Onderdelinden & Melise de Winter
Wanneer: 4 november 2009
Waar: Leidsche schouwburg, Leiden
Door: Sebas Verboom

Zuster Klivia (Annick Boer) runt een rusthuis voor mensen met een (kleine) beperking. Elke bewoner van het rusthuis heeft wel iets. Net als de (boze) buurman B.B. Boordevol (Ara Halici) overigens. Deze buurman verhuurt de woning waar het rusthuis in is gevestigd aan Klivia. De buurman heeft behoefte aan rust en lijkt wat gefrustreerd. Om deze redenen doet hij er alles aan om het leven van Klivia en haar bewoners het leven zuur te maken. Het gaat zelfs zo ver dat hij het rusthuis wil opdoeken en iedereen op straat wil zetten. Om hem hierbij te helpen schakelt hij mevrouw de Kneu (Melise de Winter) in. Ondertussen heeft Klivia onverwacht bezoek gehad in de vorm van (inbreker) Gerrit (Joep Onderdelinden) die zich soms net een Ekster voelt. Hoe zal dit aflopen?

De voorstelling bestaat uit een samenvoeging van verschillende gebeurtenissen uit de originele serie. De relatie tussen Klivia en de buurman en de komst van Gerrit staan echter centraal. Het verhaal heeft in zijn geheel niet veel om het lijf maar biedt de voorstelling wat deze nodig heeft: Een kapstok waar grappige, mooie en soms ontroerende scènes en liedjes aan opgehangen kunnen worden. Het materiaal heeft dan ook geen diepgaand verhaal nodig om de beoogde boodschap over te brengen, de afwezigheid hiervan lijkt het juist te versterken.

Het script (Pieter van de Waterbeemd) kent oer-Hollandse humor en voelt nergens gekunsteld aan. Dit is knap gezien het feit dat er heel veel verschillende onderwerpen in de voorstelling aan bod komen die niets tot weinig met elkaar te maken hebben. Het script leent zich daarbij erg goed om zoveel mogelijk hits van Bannink en Schmidt aan bod te laten komen. Als we eerlijk zijn weten we allemaal dat dat hetgeen is waar het bij deze voorstelling om draait. De gespitste, soms ietwat simpele en humorvolle teksten van Schmidt bekken lekker en zijn nog altijd van deze tijd. De muziek van Bannink is niet geheel tijdloos maar wel op en top Hollands. Precies wat een voorstelling als deze nodig heeft. De melodieën zijn lekker en geven de songs net dat beetje extra. De liedjes nodigen uit tot meezingen (wat dan ook gebeurt) en geven dat typische Bannink-en-Schmidt-gevoel. De choreografie (Martin Michel) is leuk en passend in het tijdsbeeld. De regie van Eddie Habbema vormt een solide basis waar de artiesten op voort kunnen bouwen. Het decor (Eric van der Palen) is praktisch en kan gemakkelijk verschillende ruimtes uitbeelden. Wel jammer is de grote leegte boven het decor.

Annick Boer verdient een staande ovatie als Klivia. Deze Klivia is een Hollandse eigenheimer met een veel te groot hart. De liefde en warmte die ze voelt voor de bewoners en andere mensen om haar heen plus de passie voor het rusthuis worden voortreffelijk gespeeld. Joep Onderdelinden is een goud eerlijke Gerrit en aandoenlijk als opa (van Gerrit). Zijn spel lijkt tot in de puntjes uitgedacht en wordt subliem uitgevoerd.

Ara Halici als B.B. Boordevol komt over als een bekrompen mannetje met een verborgen boodschap. Hij weet regelmatig de lachers op zijn hand te krijgen door in woede uit te barsten. Dit wordt waarschijnlijk ondersteund door de pyjama waarin de buurman zo nu en dan op het toneel verschijnt. De song die de buurman zingt, ‘Geld, alles kun je kopen voor geld’, is een heerlijk nummer dat voortreffelijk wordt gebracht door Halici. Halici steelt de show en uiteindelijk je hart als B.B. Boordevol.

Melise de Winter mag als mevrouw de Kneu haar spel lekker dik aanzetten. Dit doet zij dan ook met (duidelijk zichtbaar) plezier. Michel Sorbach heeft de ondankbare taak om pas tegen het einde van de eerste acte ten tonele te mogen verschijnen als ‘het Hoofd’: Eén van zijn drie rolletjes. Ook hij speelt zichtbaar met plezier. Genoemd mag worden dat hij alles uit zijn rolletjes haalt wat er in zit.

Het ensemble werkt hard maar krijgt weinig kans om zich te bewijzen. In het ensemble vallen vooral Roy Kullick (Bobby) en Mark Haayema (Bertus) in positieve zin op. Maar ook zij zouden meer ruimte kunnen gebruiken om zichzelf te laten zien. Dorien Haan als Jet zet een leuke prestatie neer, al blijft de rol wat kleurloos. Dit in tegenstelling tot Rein Hofman die straalt als de onfortuinlijke Ingenieur.

Ja zuster, Nee zuster staat garant voor een avondje of middagje onvervalst, oer-Hollands vermaak. Songs van weleer zoals; Twips, Wil u een stekkie, In een rijtuigie, M’n opa en vele anderen laten oude tijden herleven. Ja zuster, Nee zuster kent drie voortreffelijke hoofdrolspelers (Annick Boer, Joep Onderdelinden en Ara Halici) die ondersteund worden door een groep enthousiaste, getalenteerde mensen en een sterke creatieve basis. Deze voorstelling is 100% Hollandse kneuterigheid en dat maakt deze Ja zuster, Nee zuster meer dan de moeite waard.

Mogelijk ook interessant...

COOKIES: Musical Reports maakt gebruik van cookies om uw website ervaring te optimaliseren. Het niet accepteren van cookies kan resulteren in een onjuiste weergave van deze website of het niet functioneren van verschillende functies.

Klik hier voor meer informatie: Privacy & Cookies