Dromen zijn bedrog: Een losgeslagen voorstelling

Harry Kies theaterproducties was eerder al betrokken bij baanbrekende Nederlandse musicals als Turks Fruit, Route 66 en Brandende Liefde. Al deze drie voorstellingen werden goed ontvangen door de pers. De nieuwste musical van Harry Kies theaterproducties is gevormd om vijftig jaar Nederpop. Frank Lammers tekende voor de regie en liet een duidelijke stempel achter.

Wat: Dromen zijn bedrog
Wie: Vera Mann, Remko Vrijdag, Jelka van Houten, Heddy Lester en Joel de Tombe
Wanneer: 15 november 2009
Waar: Chassé, te Breda
Door: Sebas Verboom

In Dromen zijn bedrog staat een losgeslagen en boven al ontwricht gezin centraal. Het gezin komt na lange tijd weer bijeen; kort na het overlijden van papa/opa Peter. De bizarre verwikkelingen van de verschillende gezinsleden; moeder de alcoholist (Vera Mann), vader de (lokale) werkverslaafde politicus (Remko Vrijdag), zoonlief die tussen wal en schip lijkt te bungelen (Joel de Tombe), oma die haar oude leven weer op wil pakken (Heddy Lester) en de (zwangere) minnares van zowel vader als zoon (Jelka van Houten) komen uitgebreid aan bod en dienen als lanceerbasis voor hits uit vijftig jaar Nederpop.

Deze hits komen voorbij maar hebben niets met het hele verhaal te maken. Soms is er een kleine link, maar meestal rijst er een groot vraagteken die zich afvraagt waarom een bepaalde song aan een scène wordt gekoppeld. Dit houdt de spelscènes, die de betere schakels van deze voorstelling vormen; heel erg op.

De cast weet zich waar mogelijk (met het materiaal) te laten zien wat spel betreft. Opgemerkt moet worden dat het lijkt als of geen van de spelers in staat is om de vele songs die deze voorstelling kent op een fatsoenlijke wijze te brengen. Vaak eindigen songs die aardig beginnen in losgeslagen geschreeuw.

Het woord ‘losgeslagen’ geeft erg goed weer hoe deze voorstelling aanvoelt. Alles gebeurt door elkaar, weinig dingen lijken logisch en vocaal lijkt de beheersing volledig te ontbreken. Als de voorstelling dan ook nog eindigt met een videoboodschap van de overleden Peter is het hek helemaal van de dam. De voorstelling vindt kort daarna zijn einde in een medley van songs die al eerder voorbij kwamen.

Het sterkste van deze hele voorstelling is de zwarte humor die op sterke wijze door Frank Lammers door de hele voorstelling heen geweven is. Enkele rake grappen zijn dan ook goed raak. Buiten de bedoelde grappen weten de absurdistische gedragingen van de karakters ook meermaals een dikke grijns op het gezicht te toveren.

Dit is beduidend niet de sterkste musical geproduceerd door Harry Kies theaterproducties. Vooral de aanwezigheid van de geschiedenisles; vijftig jaar Nederpop lijkt een verkeerde keuze geweest. De humor van Frank Lammers is daarentegen onvervalst en zeker geslaagd.

Mogelijk ook interessant...

COOKIES: Musical Reports maakt gebruik van cookies om uw website ervaring te optimaliseren. Het niet accepteren van cookies kan resulteren in een onjuiste weergave van deze website of het niet functioneren van verschillende functies.

Klik hier voor meer informatie: Privacy & Cookies