Joseph and the amazing Mieke Dijkstra

Joseph and the amazing technicolor dreamcoat heeft kort geleden haar éénjarig jubileum gevierd. De nationale tour werd wegens groot succes verlengd in het Beatrixtheater te utrecht. Een langere speelduur betekent ook een aantal veranderingen in de cast. Eén van de nieuwkomers is Mieke Dijkstra. Naast haar vaste rol als mevrouw Potifar is zij understudy Vertelster. Op 16 januari 2010 was zij voor het eerst in deze rol te zien. Musical Reports was erbij en is onder de indruk.

Wat: Joseph and the amazing technicolor dreamcoat
Wie: O.a. Mieke Dijkstra, Freek Bartels, Leo Hogenboom & Oren Schrijver
Wanneer: 15 januari 2010
Waar: Beatrix theater, Utrecht
Door: Sebas Verboom

Joseph and the amazing technicolor dreamcoat, kortgezegd Joseph, vertelt het bijbelverhaal over Jakob en zijn twaalf zoons. Joseph, de lievelingszoon van Jakob, kan dromen voorspellen. Zijn broers zijn jaloers op de voorkeursbehandeling die Joseph krijgt. Wanneer Joseph een bontgekleurde jas cadeau krijgt is de maat vol. De broers verkopen Joseph als slaaf. Joseph schopt het van slaaf tot eerste secretaris bij de piramidehandelaar Potifar. Wanneer Joseph echter een slippertje begaat met de vrouw van zijn werkgever belandt Joseph in het gevang. Zijn gave om dromen te kunnen voorspellen leidt hem vervolgens naar een plaats waarvan niemand ooit had verwacht dat hij er zou komen!

Joseph wordt gespeeld als zijnde een voorstelling. Aan het begin worden de rollen verdeeld door de Vertelster. Dan gaat het geheel van start. Een concept dat in de gelijknamige film goed werkte. In deze toneelversie is dit minder duidelijk. Desalniettemin staat er een sterke voorstelling. Het decor is innovatief en kleurrijk. De regie is sterk en kent hilarische momenten naast prachtige toneelbeelden. De schoonheid van deze toneelbeelden is gedeeltelijk toe te wijzen aan het decor, wat vooral tijdens het nummer Sluit alle deuren maar een prachtige vondst kent. Helaas behaalt de choreografie, verzorgd door Stanley Burleson en Daan Wijnands, niet het zelfde niveau als de regie. De choreografieën komen chaotisch over. Slechts tijdens Hij is nu hoog in de hemel weet de choreografie een behoorlijk niveau te bereiken en staat er een strakke dans.

De door Andrew Lloyd Webber geschreven muziek kent verschillende stijlen en ligt lekker in het gehoor. Vast staat dan ook dat de muziek je een vrolijk en opgewekt gevoel bezorgt. Nummers als: Hij is nou hoog in de hemel en ‘t Was in Egypte zijn erg sterke songs en De Benjamin calypso is lekker opzwepend. Het nummer waar iedereen op wacht -Sluit alle deuren maar- is een mooie song maar niet bijzonder. De vertaling (verzorgd door Martine Bijl) klinkt lekker maar is soms wel erg plat.

Oren Schrijver had de zware taak om de rol van Ruben te combineren met de rol van Farao. Schrijver zet een erg grappige, ietwat absurdistische Ruben neer die helaas weinig verschilt met zijn vertolking van de farao. Twee rollen die op zich zelf toch erg van elkaar verschillen. Daarnaast mist Schrijver de vocale kracht om de songs van de farao dat te geven waar deze songs om vragen. Leo Hogenboom lijkt zich lekker uit te kunnen leven in zijn rollen (Jakob en Potifar). De scherpe kantjes die hij aan zijn personages meegeeft zorgen ervoor dat Hogenboom de lachers op zijn hand krijgt.

De titelrol werd vandaag gespeeld door Freek Bartels (Joseph). Zijn spel is overtuigend. Bartels geeft de rol van Joseph iets zwaars mee, waardoor de rol misschien iets te zwaar wordt binnen het luchtige geheel. Gezegd moet worden dat Bartels een sterke vertolking van Joseph neer zet. Dit ligt vooral in het krachtige spel van Bartels. Bartels kennen wij natuurlijk van het TV programma Op zoek naar Joseph. Hij kreeg hier vooral bewondering voor zijn vocale kwaliteiten. Tijdens de scene waar in Benjamin wordt aangewezen als dief is Bartels haast beangstigend en imponeert hij met zang en spel. Bij de vertolking van de song Sluit alle deuren maar, had ik het gevoel dat er om een enkele noot heen werd gezongen. Erg jammer want ik heb betere vertolkingen gezien van dit nummer, door Bartels.

De rol van Vertelster, misschien ook wel de belangrijkste rol van deze voorstelling, werd 15 januari voor het eerst vertolkt door Mieke Dijkstra. Dijkstra heeft een lieve, integere uitstraling waarmee ze het publiek vanaf de eerste minuut om haar vingers wind. Haar samenspel met Bartels is aandoenlijk. Je voelt als toeschouwer mee in de liefde die ze voor elkaar voelen (als broer en zus). Daarnaast beschikt Dijkstra over een heel prettig stemgeluid. Ze zingt zich gemakkelijk door de partijen heen en hoeft niet te belten om de boodschap over te brengen. Dit zorgt er bovendien voor dat Dijkstra tot op het laatste woord verstaanbaar is. Niets dan lof voor deze vooral mooie vertolking!

Naast deze rollen staat er een energiek ensemble en een schattige kindercast. Helaas moet opgemerkt worden dat het ensemble hier en daar wat kracht miste, vooral bij de uitvoering van de choreografieën van de finale. De vraag is of dit te maken heeft met de emotionele lading van deze show? Mathijs Pater (Zebulon) en Yves Adang (Benjamin) namen vandaag namelijk afscheid.

Joseph blijft een erg leuke voorstelling. Vooral de regie en het decor zijn de moeite waard om te gaan bekijken. Daarnaast is het een feest om Leo Hogenboom met zoveel plezier aan het werk te zien. Ten slotte moet geconcludeerd worden dat Mieke Dijkstra een gedroomde Vertelster is.

Mogelijk ook interessant...

COOKIES: Musical Reports maakt gebruik van cookies om uw website ervaring te optimaliseren. Het niet accepteren van cookies kan resulteren in een onjuiste weergave van deze website of het niet functioneren van verschillende functies.

Klik hier voor meer informatie: Privacy & Cookies