Lieve Julia; te mooi om afscheid van te nemen

Vrijwel iedereen heeft dromen. Soms krijg je de kans om die droom uit te laten komen. Jeroen Phaff greep deze kans en wist een voorstelling waar hij al heel lang ‘iets mee wilde’ dit seizoen op de planken te krijgen. Op vrijdag 12 maart vond de première van Lieve Julia plaats. Musical Reports zag al eerder een try out en bezocht ook de première.

Wat: Lieve Julia
Wie: Jeroen Phaff en het Juliet Quartet
Wanneer: 26 februari 2010 en 12 maart 2010
Waar: Philharmonie, Haarlem en Theater aan de Slinger, Houten
Door: Saskia Ebbing

Inhoudelijk gezien bestaat de muziektheatervoorstelling Lieve Julia uit een reeks van twintig brieven. Deze zijn in oorspronkelijke staat geschreven door verschillende auteurs, maar in deze versie zijn alle brieven verbonden aan één persoon. Zoals op de website van Lieve Julia te lezen valt: “Het uitgangspunt voor deze versie is de zoektocht van de mens door het uiterst verwarrende woud van gevoelens dat de liefde omgeeft. Een man op leeftijd bevindt zich in een crisis, zijn vrouw heeft hem verlaten, waarschijnlijk met hun kind. Hij scheldt op haar, maakt haar uit voor rotte vis, maar onder de verbetenheid van zijn scheldwoorden is duidelijk de onvrede over zijn aandeel in deze mislukking voelbaar. Hij stort zich op een zelfonderzoek aan de hand van brieven van zijn vorige geliefden. Sommige brieven tonen de onmogelijkheid van de liefde aan, sommige het onvervuld verlangen, sommige staan bol van holle pathos, sommige van onmacht.”

Wat direct aan het begin van de voorstelling opvalt, is het prachtige muzikale spel van de vier dames van het Juliet Quartet. Deze bestaat uit Mirjam Wijzenbeek en Sanne Hamel op viool, Rani Kumar op altviool en Sarah Wijzenbeek op de cello. Jeroen Phaff neemt praktisch in zijn eentje de zang voor zijn rekening. Als toeschouwer word je algauw overmeesterd door de doordringende klanken van de diverse strijkers. Deze versterken steeds de emoties die bij een brief horen. In een aantal gevallen, zoals bij ‘Love Post’ en ‘Romeo’s Seance’, zegt het muzikale spel meer dan de woorden die Jeroen Phaff daarbij zingt, maar veelal is het een mooie combinatie. Soms weet Phaff ook zeker humor in het stuk te brengen, zoals in het nummer ‘Dit aanbod is eenmalig’.

Het decor van Lieve Julia is simpel maar doeltreffend. Er is niet veel meer nodig dan een bed, een tafel met stoel en nog wat kleine rekwisieten. Jeroen Phaff heeft in zijn eentje de zware taak de zang en het spel van de voorstelling te dragen. Hier en daar wordt er wat tegenspel gegeven door de leden van het kwartet, maar dit is minimaal. Het zijn vooral vocaal gezien zware partijen. De zang wordt soms overstemd door het muzikale spel, waardoor het niet goed te verstaan en daardoor ook niet altijd even goed te volgen is.

Wat jammer is, is dat de verklaring van de titel ‘Lieve Julia’ niet zo duidelijk naar voren komt. Behalve in de passage ‘Ik dacht ik schrijf naar Julia’. Het draait vooral om de man in het verhaal, om zijn gevoelens en de emoties die daarbij loskomen. Wel is het mooi dat er zo een enorme veelvoud aan gevoelens en emoties aan bod komt in deze voorstelling. In combinatie met de muziek is het een prachtig geheel en zeker de moeite waard.

Dus: als je van het prachtige spel van strijkinstrumenten houdt, als je van de warme stem van Jeroen Phaff houdt óf als je beide de moeite waard vindt, moet je zeker gaan kijken en luisteren naar Lieve Julia! Dit is muziektheater in zijn mooiste vorm!

Mogelijk ook interessant...

COOKIES: Musical Reports maakt gebruik van cookies om uw website ervaring te optimaliseren. Het niet accepteren van cookies kan resulteren in een onjuiste weergave van deze website of het niet functioneren van verschillende functies.

Klik hier voor meer informatie: Privacy & Cookies