Verboden toegang: kwetsbaar gebied.

Van 20 tot 25 mei 2010 staat Sabine Beens met haar nieuwe solovoorstelling Ça Bien in het Parooltheater en in het Apollo First Theater in Amsterdam. Tijd om haar uit te horen over dromen, ambities én natuurlijk over Ça Bien. In dit feuilletoninterview een week lang iedere dag een deel van ons openhartige interview met Sabine!

Wat: interview, deel 3
Wie: Sabine Beens
Wanneer: 27 april 2010
Waar: Apollo First Theater, Amsterdam
Door: Saskia Ebbing

En zo kwam je ook op dat mooie rijtje met thema’s op de flyer?
“Ja, daar staat: het gaat over bangelijk verlangen, iemand die permanent blijft slapen..ja, het is wel allemaal waar. Het ideaalbeeld, cabaret, chaos zonder inhoud.. Wat wel geestig is trouwens, is dat ‘Pas op: kwetsbaar gebied’ wat erop staat. Ik ging schrijven en had afgesproken met mijn regisseur, en hij zei: ‘Beens, we gaan het helemaal anders doen. Je moet een kwetsbaar, persoonlijk programma maken.’ Weet je, we kunnen wel leuk liedjes doen en daar gaat iedereen leuk intrappen, maar dat wil ik niet. Ik wil graven in mezelf en juist diep daar in gaan. Ik wil het mezelf niet makkelijk maken. Dus ik ben toen een weekend naar zee geweest en ik liep het strand op, en meteen zag ik daar bij zo’n soort duinpan een héél groot bord: Verboden toegang. Kwetsbaar gebied. En toen dacht ik: ‘Ja!’ Dat ben ik natuurlijk zelf ook wel: kwetsbaar gebied. Achter dit flamboyante uiterlijk zit eigenlijk ook maar een heel klein en gevoelig meisje wat heel bang is om gekwetst te worden. En dat is natuurlijk ook verboden toegang, kwetsbaar gebied. Dus ja, toen dacht ik: dat moeten we gebruiken!” 

Hoe is de samenwerking met Paul van Ewijk en Billy Maluw tot stand gekomen?
“Paul is echt mijn regisseur tot in den eeuwigheid, daar heb ik echt al zo veel mee gewerkt. Ik ken hem al 11 jaar, vanaf het eerste jaar op de academie. Honk, de Fabeltjeskrant, Cabaret..dat heeft hij allemaal geregisseerd. Wij hebben elkaar heel hoog zitten, we hebben een groot wederzijds respect en ik vertrouw hem blind. Hij kent mij heel goed en dat is heel fijn, iemand die zo goed mijn valkuilen én mijn kwaliteiten kent en die zo in mij gelooft. Dus ik ben heel dankbaar dat hij mij weer wil regisseren!
En Billy, die ken ik eigenlijk nog helemaal niet zo lang. Ik zag hem op school bij de solovoorstelling van Lisette Hart, die is net afgestudeerd..en toen ik hem zag dacht ik: hem ga ik strikken. Ik heb heel lang met Hilmar Leujes gewerkt, maar hij wordt ook ouder en heeft een gezin en is heel druk..dus die heeft ook wel iets anders aan zijn hoofd nu, dat houdt op een gegeven moment op. Dus ik heb Billy bij z’n kraag gepakt, toen zijn we een keer gaan lunchen en zo is dat eigenlijk gekomen. Hij maakt echt prachtige muziek, op mijn teksten. Voor het eerst! Dus dat is heel spannend, maar het klopt heel goed. Dus dat is leuk!” 

Is het niet enorm spannend om jouw ‘ding’ zo uit handen te geven aan Billy en Paul?
“Jawel, maar ik vertrouw ze allebei heel erg. En ik ben ook wel zo onzeker dat ik denk: is dit eigenlijk allemaal wel zo leuk? Laatst had ik bijvoorbeeld in een half uur een nummer geschreven en dat stuurde ik ze toe, zo van: is dit wat? En Billy zei toen dat hij het een heel mooi liedje vond en dat hij er zelfs een beetje emotioneel van werd, dus toen dacht ik: nou, misschien is het dan toch wel een leuk liedje! Tuurlijk is het eng, maar ik vertrouw ze echt en het moet ook groeien..dus ja, dat zit wel goed.”

Ça Bien is te zien van 20 tot en met 25 mei in het Parooltheater en in het Apollo First Theater in Amsterdam. Meer informatie en reserveringen via www.sabinebeens.nl.

Lees ook:
– deel 1: Sabine Beens: even voorstellen
– deel 2: Ça Bien: uit het leven gegrepen

Mogelijk ook interessant...

COOKIES: Musical Reports maakt gebruik van cookies om uw website ervaring te optimaliseren. Het niet accepteren van cookies kan resulteren in een onjuiste weergave van deze website of het niet functioneren van verschillende functies.

Klik hier voor meer informatie: Privacy & Cookies