A funny thing… is Sondheim op zijn platst

Sondheimshows zijn moeilijk te begrijpen, Sondheimsongs zitten vol met doordachte ideeën, Sondheim is niet erg toegankelijk. Dit zijn enkele vooroordelen over Sondheim die A Funny Thing Happened on the Way to the Forum al binnen 10 minuten allemaal weet te ontkrachten. Deze voorstelling is hilarisch en plat; lekker lachen met Sondheim! Want lachen is gezond!

Wat: A Funny Thing Happened on the Way to the Forum
Wie: Barry Beijer, Hiske Bongaarts, Jon van Eerd, Paul Groot, Joost Kramer, Martine Sandifort en Milan van Weelden
Wanneer: 28 mei 2010
Waar: M-Lab, Amsterdam
Door: Jouke van Buuren

A Funny Thing Happened on the Way to the Forum gaat over de slaaf Pseudolus (Jon van Eerd) die zijn vrijheid terugverlangt. Daartoe moet hij ervoor zorgen dat zijn meester Hero kan trouwen met de mooie Philia. Maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan want het pad naar romantiek en eeuwige liefde ligt bezaaid met intriges, vreemde obstakels en hindernissen. Alles loopt van erg tot erger, of en vooral hoe het goed afloopt blijft tot de laatste minuut de vraag.

Er is gekozen voor een speciale opzet. Het publiek zit namelijk te kijken naar de cast die de voorstelling als hoorspel opneemt voor de radio. Eerst nog netjes met script achter de microfoon. Maar al snel rent, gilt, en klimt de cast over het podium met enkele kleine attributen ter ondersteuning. Het is naast een mooie legitieme manier om met het script in de hand te houden een geweldig leuke en originele manier om het stuk aan het publiek te presenteren.

De cast staat vol jong en bekend talent. Er is een duidelijk sterke chemie. Jon van Eerd is weer geweldig; komedie is waarvoor hij geboren is. Zijn typetje lijkt dan wel extreem op Harry Vermeulen (Harry Vermeulen is het alter ego van Van Eerd dat hij in o.a. Boeing Boeing en Oranje Boven speelde), maar is hilarisch. Paul Groot -die we allemaal kennen van Koefnoen- is natuurlijk op zijn plek in een komedie. Ditzelfde geldt voor Martine Sandifort, die we wat mij betreft veel vaker in komische musicals mogen zien. Gelukkig zal Paul Groot zich volgend seizoen nog kunnen uitleven in Spamalot. Milan van Weelden is sterk als altijd, en blijkt ook een goed ontwikkeld komisch talent te hebben. Verder is er nog Barry Beijer die met ‘Allo ‘Allo al bewees een geweldige komische timing te hebben en dit weer laat zien. Nieuw talent is in deze voorstelling ook te vinden in de vorm van Joost Kramer die een aandoenlijke Hero speelt.  Kramer is een sterk acteur met een aangename stem. Iemand waarvan we zeker in de toekomst gaan horen. Van wie we hopelijk ook nog veel gaan zien is Hiske Bongaarts, die een schattige Filia weet neer te zetten.

Het muzikale hoogtepunt is eigenlijk al meteen het openingsnummer, waarmee de voorstelling zijn beste kruid direct verschoten heeft.  Er zitten nog een paar leuke songs tussen, maar de echte sterke nummers zijn op één hand te tellen. Soms halen de songs het tempo uit de voorstelling of zijn de songs niet interessant genoeg om geboeid te blijven kijken. De vertaling van Daniël Cohen past perfect op de originele teksten. Zijn regie is origineel en doeltreffend.

Sondheim is niet saai, moeilijk of ontoegankelijk. Dat is zeker na het zien van deze heerlijke voorstelling wel duidelijk. De cast zit vol humor, en dat is precies wat deze voorstelling zo sterk maakt. Als je echter de muzikale hoogtepunten van Sondheim wil horen, is er beter werk van Sondheim te vinden. Maar lachen is gezond, en dat is een avond bij A Funny Thing Happened on the Way to the Forum dan zeker.

Mogelijk ook interessant...

COOKIES: Musical Reports maakt gebruik van cookies om uw website ervaring te optimaliseren. Het niet accepteren van cookies kan resulteren in een onjuiste weergave van deze website of het niet functioneren van verschillende functies.

Klik hier voor meer informatie: Privacy & Cookies