Into the Woods: een verrassende boswandeling

4 september 2007 begon het avontuur van het M-Lab met Into the Woods. Nu, drie jaar later gaat Into the Woods als eerste M-Lab productie op tour. Met een première in de Theaterfabriek te Amsterdam werd een nieuw hoofdstuk voor het M-Lab ingeleid. Met een gedeeltelijk vernieuwde cast zal Into the Woods dertien theaters in heel Nederland aandoen. Nu krijgen meer mensen de gelegenheid om te genieten van deze verassende boswandeling.

Wat: Into the Woods
Wie: Lone van Roosendaal, Wieneke Remmers, Jasper Kerkhof, Remko Vrijdag, Rick Sessink, Marit Slinger, Filip Bolluyt, Annick Boer, Marika Lansen, Sander Volders, Hanneke Vos & Michelle van de Ven
Waar: Theaterfabriek te Amsterdam
Datum: 9 september 2010 (première)
Door: Sebas Verboom

De bakker en zijn vrouw zijn gelukkig met elkaar. Helaas ontbreekt het kindergeluk nog in hun leven. Als snel blijkt dat een heks een vloek over hun familie heeft uitgesproken. Wanneer deze vloek opgeheven wordt ligt een volmaakt gezin binnen handbereik. Aldus de heks. Hiervoor moet de heks wel een magisch brouwsel drinken, waarvoor de volgende ingrediënten vereist zijn: de koe zo wit als melk, de cape zo rood als bloed, het haar zo blond als vlas en de schoen zo helder als glas. Als de bakker en zijn vrouw diep het woud in trekken mengt hun verhaal zich in dat van verschillende sprookjes.

Into the Woods laat zien dat sprookjes niet alleen voor kinderen zijn. Into the Woods is een eigentijds sprookje waarin verschillende sprookjes door elkaar gaan lopen. Humor, sensuele spanning en een serieuze lading worden in het script van James Lapine tot een verassend geheel gecombineerd. Een geheel dat vele verassende wendingen kent en die de toeschouwer van de eerste tot de laatste minuut boeit. Dit wordt ondersteund door een heerlijke typische ‘Sondheim score’. Grappige songs als Marteling en prachtige songs als Genoeg en Kinderen luisteren passeren de revue. En dan ook de titelsong (Diep in het woud) niet te vergeten, die nog lang na de voorstelling blijft hangen. Deze uitvoering van Into the Woods wordt gepresenteerd in een ijzersterke bewerking van Koen van Dijk. Een vertaling die uitblinkt in subtiliteit en een regie die met minimale middelen prachtige scènes laat zien. Gezegd moet worden dat het bijzonder mooie lichtplan hier een sterke bijdrage aan levert.

Wieneke Remmers en Marit Slinger hernemen hun rollen (Bakkersvrouw en Roodkapje). Het lijkt alsof beide dames een jas aan hebben getrokken die ze past als een huidje. Slinger heeft een prachtige balans tussen het schattige/onschuldige en het berekenende van roodkapje. Remmers straalt als bakkersvrouw een zekere nuchterheid uit en zingt fantastisch. Ook Filip Bolluyt (verteller en Mysterieuze man) is weer van de partij, net als Sander Volders (Prins van Raponsel). Ook zij stralen weer net als in 2007. Bolluyt lijkt zich echter nog meer op zijn plek te voelen en houdt het soms bijna ontsporende verhaal met een serene rust bij elkaar. Laatste oudgediende is Marika Lansen. Lansen vertedert als de moeder van Sjaak en weet de lachers op haar hand te krijgen wanneer ze ontdekt dat er een dode reus in haar achtertuin ligt.

Nieuw in de cast is Remko Vrijdag. Hij neemt de rollen van wolf en Prins van Assepoester voor zijn rekening. Een rol die eerder werd gespeeld door René van Kooten. Vrijdag speelt op humor en doet dit met verve. Elke grap of oneliner is raak. Iemand die ook sterk is met humor is Annick Boer (Assepoester). Met een geweldige commedytiming en kleine maniertjes pakt Boer haar momenten. Daarnaast zet ze op een prachtige manier het nummer Niemand is alleen in. Een emotionele song waarin Boer samen zingt met Jasper Kerkhof. Hij speelt de bakker. Eerder werd deze sleutelrol vertolkt door Dick Cohen. Kerkhof zet met mooi klein spel een geloofwaardige bakker neer. Hij weet te ontroeren vanaf het nummer Genoeg en weet dit vast te houden tot het einde van de voorstelling. Zijn verdriet om het verlies dat hij aan het einde van de voorstelling lijdt, is voelbaar. Het raakt dan ook als je ziet hoe hij hier mee om probeert te gaan. Ook de nieuwkomers Hanneke Vos & Michelle van de Ven, die in de huid kruipen van reuzin en Raponsel, kwijten zich uitstekend van hun taak. Rick Sessink treedt in de voetsporen van Freek Bartels. Sessink beschikt over een heerlijke stem. Hij zet de ietwat dommige en naïeve Sjaak sterk neer. Sessink laat zien dat hij op zijn minst over dezelfde kwaliteiten als Bartels beschikt. Dus zou voor Sessink zomaar een even succesvolle carrière in het verschiet kunnen liggen.

Lone van Roosendaal (Heks) maakt de cast compleet. Vera Mann ging haar voor. Zij mocht veel lof ontvangen voor haar gedetailleerde invulling van deze rol. Van Roosendaal vult de rol van heks op haar volledig eigen manier in. Van Roosendaal geeft de heks een diepere laag en laat de menselijke kant van het karakter zien. De stem van van Roosendaal is helder en krachtig. Blijf bij mij wordt prachtig vertolkt en raakt. Net als het slotlied Kinderen luisteren, waarbij van Roosendaal wordt bijgestaan door de rest van de cast. Toch mist er iets aan de performance van van Roosendaal. De vertolking blijft wat mat. Het gevoel bekruipt dat van Roosendaal iets meer tijd nodig heeft om zich vrij te voelen binnen het vreemde personage van de heks.

De eerste vier voorstellingen van deze tour (waaronder de première) worden gespeeld in de Theaterfabriek. Dit is de enige plek waar deze voorstelling opgevoerd wordt zoals hij te zien was in het M-Lab in 2007. Met een fronttribune en zowel links als rechts een tribune is getracht zoveel mogelijk de M-Lab opstelling uit 2007 benaderen. In de Theaterfabriek wordt niet gespeeld in de theaterzaal maar in de foyer. Dit komt helaas de akoestiek niet ten goede. De muziek en gesproken tekst hebben een flinke galm in de immense foyer van het theater. Dit is niet altijd in het voordeel van de verstaanbaarheid. De zitjes op de tribunes zijn niet voorzien van een rugleuning, waardoor het best een lange zit wordt. Dit zal echter in de reguliere theaters anders zijn. Dan kan de toeschouwer plaatsnemen in het pluche en zal het geluid ongetwijfeld beter zijn. Voor deze voorstellingen in de reguliere theaters zal de staging iets aangepast worden. Getracht zal worden om de M-Lab sfeer zoveel als mogelijk te behouden.

Into the woods was de parel waar het M-Lab mee opende. Nu, drie jaar later, gaat deze zelfde parel op tour. In drie jaar tijd heeft deze parel niets van haar glans verloren. Nu kan ook de rest van Nederland genieten van deze unieke vorm van theater. Typische Sondheim muziek, een verassend script, een fenomenale bewerking en een sterke cast maken Into the woods tot een must see!

Klik op de foto’s om ze te vergroten.

Mogelijk ook interessant...

COOKIES: Musical Reports maakt gebruik van cookies om uw website ervaring te optimaliseren. Het niet accepteren van cookies kan resulteren in een onjuiste weergave van deze website of het niet functioneren van verschillende functies.

Klik hier voor meer informatie: Privacy & Cookies