Aftrap “Een Leven Zonder Jou”

Zo, “Een Leven Zonder Jou” is begonnen. Zoals altijd begin je het repetitieproces met een ‘reading’ van het script, inclusief het zingen van alle nummers. Eigenlijk speel je de hele musical, maar dan aan tafel. Je studeert het script natuurlijk in je eentje in en dan is het zoveel beter om het stuk met de anderen erbij te horen. Ook krijg je zo gelijk een goed beeld van hoe de musical gaat worden, omdat je het geheel achter elkaar hoort.

Na de reading kregen we een maquette te zien van het decor. Beata Kornatowska, de decorontwerpster, die bij de reading aanwezig was, kon zo de maquette nader toelichten. Het decor is vrij simpel gehouden, omdat wij bijvoorbeeld niet gaan vliegen of uit de grond komen. Het is mooi en functioneel. Dat spreekt me elke keer weer aan bij deze musical: alles is klein en simpel. Hierdoor word je als publiek niet afgeleid door decor en kleding en gaat het echt om wat de spelers doen. Dit is voor ons als spelers natuurlijk wel eng, omdat je je nu niet kan verstoppen achter kleding of decor. Het belangrijkste is het verhaal en op deze manier komt dat goed tot z’n recht.

Ook konden we direct onze kostuums passen. Eerder had ik al in mijn kamer gestaan met een meetlint en heb volgens mij alles opgemeten aan mijzelf wat er op te meten viel. Gelukkig was mijn zusje er om mij te helpen, want in mijn eentje ging dat niet lukken. Omdat Richard Panzenböck, de kledingontwerper, mijn maten al had, was hij al aan de slag gegaan. Hij was trouwens voor één dag naar Nederland gekomen voor de kostuum doorpas. Daarna moest hij weer snel terug naar Oostenrijk waar hij de kledingontwerp doet voor een musical die daar gespeeld wordt.

Even een uitstapje: ondanks de kleine productie zitten er veel nationaliteiten in “Een Leven Zonder Jou”: Nederlands, Vlaams, Duits en Oostenrijks.

Weer terug naar de kleding. Ik ben blij met de kleding die ik aan moet als Iris. Het komt in de buurt van wat ik zelf draag. Ik denk dat als ik de kleding van Iris aan zou doen, de mensen die mij kennen alleen zullen zeggen: “Heb je nieuwe kleren?” Dat geeft ook wel weer aan dat de kleding geen lampjes of toeters of bellen bevat. Als dat wel het geval was geweest dan hadden bekenden vast wel gezegd: “Wat heb jij nou aan?“  Dus na afloop van de kostuum doorpas zei ik al tegen Richard: “De kleding van Iris wil ik na afloop wel hebben!”.

Door de verschillende nationaliteiten wordt er in de repetities Duits, Engels en Nederlands door elkaar gesproken. Dat is iets wat je op een gegeven moment zelf helemaal niet meer door hebt, omdat iedereen het door elkaar spreekt. De repetities verlopen relaxed en er heerst een fijne sfeer. Wat helemaal heerlijk is, is dat ik bijna elke dag pas om 13.30u aanwezig hoef te zijn. ’s Ochtends worden de scènes met Marleen en Pieter gerepeteerd. Heel erg vervelend dus dat ik elke dag kan uitslapen en daarna met veel plezier naar mijn werk ga. Ik denk niet dat er veel mensen zijn die dat kunnen zeggen.

Dat er veel verschillende nationaliteiten in “Een Leven Zonder Jou” zitten heeft natuurlijk een reden. Ik zal even uitleggen hoe het allemaal ontstaan is, want dan worden de vele nationaliteiten al snel duidelijk. Voor de meesten van jullie zal “Een Leven Zonder Jou” geen bekende titel zijn. Het is begonnen met een boek met als titel “Als rozenblaadjes vallen”, wat geschreven is door de Vlaamse Brigitte Minne. Het is dus begonnen in België. Met dit boek als basis schrijven Rory Six en Kai Hüsgen de muziek en teksten. De demo-CD “Wenn die Rosenblätter fallen” komt daar uit voort. Pia Douwes heeft op deze versie de nummers van de moeder ingezongen. De CD staat maandenlang in de Duitse charts voor best verkochte musical-CD. Zo heeft het stuk ook Duitsland aangedaan en gaat het verder naar Oostenrijk waar het als workshopvoorstelling gespeeld wordt in Wenen. De naam is nu veranderd in “Ein Leben Ohne Dich”. Rory Six, die geboren is in België maar in Oostenrijk woont, wilde het toch naar Nederland brengen. Hier eindigt tot nu toe de reis in Nederland met “Een Leven Zonder Jou”. Wie weet welke landen het nog meer aan zal doen? Maar nu is eerst Nederland aan de beurt.

Met  één week repeteren zijn we al door het hele stuk gegaan. De volgende stap is doorlopen, doorlopen en nog eens doorlopen. Als je nieuwsgierig bent geworden, kun je op youtube.com kijken: ‘een leven zonder jou: de eerste repetities’!

Wij repeteren nog lekker door!

Liefs Lotte

no images were found

Mogelijk ook interessant...

COOKIES: Musical Reports maakt gebruik van cookies om uw website ervaring te optimaliseren. Het niet accepteren van cookies kan resulteren in een onjuiste weergave van deze website of het niet functioneren van verschillende functies.

Klik hier voor meer informatie: Privacy & Cookies