De gelaarsde kat; typisch van Hoorne

Van Hoorne Theaterproducties presenteert met De gelaarsde kat de musical haar derde sprookjesmusical. Maud Mulder, die eerder bij van Hoorne als Roodkapje te zien was, kruipt in de huid van de titelrol. Geert Hoes maakt zijn sprookjesdebuut als de markies van Carabas. Met deze nieuwe productie weet de producent wederom het typische van Hoorne gevoel over te brengen.

Wat: De gelaarsde kat de musical
Wie: Oa. Maud Mulder, Geert Hoes, Michael van Hoorne & Bart Mijnster
Waar: Parktheater, Eindhoven
Wanneer: 16 oktober 2010 (première)
Door: Sebas Verboom

De molenaar van het dorp gaat op reis en laat zijn laatste bezittingen -een kat en zijn molen- achter voor zijn twee zoons. De oudste zoon, Sebastiaan, krijgt de molen en de jongste zoon mag zich ontfermen over de kat. Wanneer de koning -of eigenlijk zijn vrouw- aankondigt op zoek te zijn naar een man voor zijn dochter blijkt de kat over een bijzondere gave te beschikken. De droom van Christiaan om met de prinses te trouwen zou nog wel eens werkelijkheid kunnen worden.

Met De gelaarsde kat de musical zet van Hoorne Theaterproducties de weg die ze drie seizoenen geleden zijn ingeslagen met Roodkapje de musical voort. De muziek is wederom van de hand van Floris de Haan. Als de ouverture ingezet wordt, is duidelijk dat de score van de gelaarsde kat in dezelfde lijn ligt als de score van de voorgaande van Hoorne sprookjes. Een goede keuze: de score van de Haan is gevarieerd en van tijd tot tijd lekker bombastisch. Met de muziek wordt de juiste sfeer gezet. Wat daarbij helpt is het flitsende lichtontwerp (Patrick Slots) en het decor (Bart Mijnster en Len Beentjes). De basis van het laatstgenoemde is een draaischijf bestaande uit drie zijdes. Elke zijde beeldt een andere locatie uit. Dit werkt uitstekend.

Roy van den Akker zingt als Sebastiaan, de oudste molenaarszoon, het verhaal aan elkaar. Van den Akker beschikt over een zeer prettige zangstem waarvan hij het publiek vooral gedurende de eerste dertig minuten van de voorstelling laat genieten. Het is jammer dat zijn verhaallijn al snel richting de achtergrond verdwijnt en niet wordt uitgewerkt. Wanneer hij ten tijde van de ontknoping weer op het toneel verschijnt is onduidelijk hoe hij hier verzeild is geraakt.

Sandra Dijkstra en Bart Mijnster zijn een leuk duo als koning en koningin. Het andere komische duo uit de voorstelling, de tovenaar en tovenares, wordt gespeeld door Michael van Hoorne (Titus) en Esther van Santen (Fien). Dit duo -dat van tijd tot tijd echt grappig uit de hoek komt- is direct de zwakere schakel van de voorstelling. De komische noot van dit duo is leuk en komt ook over bij de kinderen. Helaas worden grappen soms net een keer te veel herhaald of worden komische momenten net iets te lang opgerekt. Vooral van Hoorne lijkt zichzelf helemaal te verliezen in Titus en de bijbehorende grappen en grollen. Ondanks dat het, zo blijkt uit de lachende kinderstemmen in de zaal, voor de kinderen wel werkt kan het voor de ouders in de zaal net iets te veel van het goede zijn.

Maud Mulder zet een geslaagde vertolking neer van de gelaarsde kat. Met soepele bewegingen, geluiden die bij een kat passen en een lekkere stem bewijst zij zichzelf waardig de laarzen van de kat te mogen dragen. Minder geslaagd is de vertolking van Christaan door Geert Hoes. Zijn zang is matig en in het liefdesduet met prinses Lise zelfs ver onder de maat. Daarnaast lijkt Hoes moeite te hebben met de choreografie. Regelmatig is hij net iets later dan de rest van de cast met zijn pasjes. De choreografie bestaat vooral uit aanstekelijke dansjes (T-Ann Robson) die zeker de kinderen in de zaal zullen aanspreken. Femke van der Meeren is aandoenlijk als prinses Lise en beschikt bovendien over een heldere stem. Ook het ensemble, bestaande uit Anouk de Pater, Martijn Mulders, Lyn Jansen en Marcella Heukels staat haar mannetje.

Michael van Hoorne heeft het altijd over ‘het van Hoorne gevoel’. Dat is precies dat geen wat De gelaarsde kat oproept. De sprookjes van van Hoorne zijn zeer herkenbaar aan hun eigen stijl. Zoals gezegd wordt de weg die is ingeslagen met Roodkapje de musical en Hans en Grietje de musical voortgezet. Het decor heeft dezelfde succesvolle basis als de eerdere sprookjes en de muziek van de Haan draagt een zeer herkenbare signatuur. Daarbij tilt juist deze signatuur de muziek naar een hoger niveau. Helaas is ook de duur van de voorstelling herkenbaar. Met een duur van ruim anderhalf uur is ook De gelaarsde kat wat aan de lange kant voor een éénakter. Een strakkere hand van de regisseur over de komische scènes lijkt een oplossing te zijn. Desalniettemin moet gezegd worden dat ook dit bijdraagt aan de herkenbaarheid van een typisch van Hoorne sprookje.

De gelaarsde kat is een typische van Hoorne sprookjesmusical met de herkenbare sterke muziek van Floris de Haan. Ondanks de  misschien wat lange duur van de voorstelling is Van Hoorne Theaterproducties er wederom in geslaagd een toegankelijk sprookje op de planken te brengen die bij de verschillende lagen van een gezin aan zal slaan.

Klik op de foto’s om ze te vergroten.

Mogelijk ook interessant...

COOKIES: Musical Reports maakt gebruik van cookies om uw website ervaring te optimaliseren. Het niet accepteren van cookies kan resulteren in een onjuiste weergave van deze website of het niet functioneren van verschillende functies.

Klik hier voor meer informatie: Privacy & Cookies