De Backstage Magie van Mary Poppins

Steve Beirnaert is op dit moment te zien als Jonathan Been in de musical Mary Poppins. Voor Musical Reports klom hij in de pen om uit de doeken te doen hoe het er tijdens een voorstelling backstage aan toe gaat.

Bij elke voorstelling van “Mary Poppins” speelt zich, buiten het zicht van het publiek, een tweede voorstelling af. In de coulissen en op het achtertoneel, in het halfduister van wat vaak “de backstage” wordt genoemd. Alles wat hier gebeurt, hoe vermakelijk, gestresst of spannend ook, staat volledig in het teken van wat het publiek wèl te zien krijgt: de “echte” show.

Wat er zich backstage afspeelt, is echter een waar ballet op zich. Wie de kans krijgt het stuk “Noises Off” te zien (of de verfilming ervan), zal ontdekken wat voor verwikkelingen zich hier allemaal kunnen voordoen. Niet dat de hilarische taferelen en toestanden uit dat stuk zich bij “Mary Poppins” voordoen; daar is het voor de meeste castleden veel te druk voor.

Nu ben ik mischien niet de meest geschikte persoon om het over de backstageavonturen in het Circustheater te hebben. Ik heb het tussen mijn verschillende scènes door behoorlijk rustig. Ik kan altijd naar mijn kleedkamer en ik heb geen verkledingen. (Nu ja, in de keukenscène heb ik mijn schort niet aan, dus die heb ik moeten uitdoen. Laten we het er over eens zijn dat dat geen echte verkleding is.)

Maar telkens als ik vanuit mijn kleedkamer het achtertoneel weer oploop, zie ik wel het hele circus in volle gang. En wat een indrukwekkend beeld is het altijd, net een gigantisch, levend radarwerk.

Er zijn op het achtertoneel twee grote houten hokken neergezet, de zogenaamde “bunkers”. Eéntje voor de mannen en één voor de vrouwen. Hier hangen de haast ontelbare kostuums die de ensembleleden tijdens de voorstelling dragen. Iedereen heeft zijn of haar eigen plek bij die kostuums en waar het mogelijk is, staan ook de hoeden en eventueel pruiken daar klaar. Omdat niet al die hoofdtooien en –deksels passen in de bunkers, zijn er vlak naast nog ruimtes gemaakt (met spiegels) om de rest makkelijk grijpbaar klaar te zetten.

Deze bunkers zijn tijdens de voorstelling de belangrijkste werkplek voor de mensen van de “kap en grime” en van de kostuumafdeling. Telkens wanneer een ensemblenummer afgelopen is, snellen de spelers naar hun bunker, waar ze worden opgewacht om uit hun kostuum gehesen te worden terwijl de pruik van het hoofd wordt gehaald, om dan het volgende kostuum ingehesen te worden en een ander iets op het hoofd te krijgen. Vaak moet de make-up ook nog aangepast worden en dan is het weer snel de coulissen in om opnieuw op te gaan.

Uiteraard zijn er niet voor elke speler altijd mensen beschikbaar. Iedereen doet zelf wat zelf te doen valt. Waar het echt niet in je eentje te klaren is (door de grootte of ingewikkeldheid van het kostuum of door de zeer korte tijd van omkleden), wordt er bijgesprongen en dat is dus heel erg vaak. Soms is de tijd zelfs zo kort dat iemand niet naar de bunker kan rennen om zich daar aan de metamorfose over te geven. Dan gebeurt de verkleding op een zo handig mogelijk plek ergens anders op het achtertoneel of in de coulissen. Het is iedereen dan ook ten strengste verboden om klaarliggende kostuums te verplaatsen of gezellig even in de weg te gaan staan.

De vele snelle kostuumswissels maken de voorstelling voor het overgrote deel van de cast extra zwaar. Zij zijn continu bezig zowel op als achter het toneel. Ik heb het dus maar goed met mijn “schortje uit, schortje aan” moment …

Twee andere dominante aanwezigheden op het achtertoneel zijn de rekwisietenkasten. Aan elke kant van het toneel staat er één: alle rekwisieten die gebruikt worden, hebben hier hun plekje. (En geloof me, in “Mary Poppins” zijn dat er héél wat: pijpen, kranten, wandelstokken, paraplu’s, brieven, pennen, notitieboekjes, vliegers, gieters, emmers, vogelvoerzakjes, borstels, en nog zo veel meer!) Alles heeft een eigen, duidelijk afgebakend en aangegeven plekje, zodat je bijna blindelings of toch zeker in zeer grote haast je rekwisiet zo kan mee grissen. Na gebruik in een scène moet alles weer op de juiste plek teruggelegd worden. En ook hier geldt: geen rekwisieten verplaatsen!

Al die bedrijvigheid, die dan ook nog eens half fluisterend moet gebeuren wegens eventuele geluidsoverlast voor de stille scène die dan net gespeeld wordt… Al die bedrijvigheid zorgt voor een fascinerend schouwspel, een beetje theatermagie die het publiek nooit te zien krijgt. Behalve in deze column dan. Hopelijk was het een leuk blikje achter de schermen.

Steve Beirnaert.

Mary Poppins is exclusief te zien in het Circustheater Scheveningen. Kijk voor meer informatie op: www.musicals.nl.

Mogelijk ook interessant...

COOKIES: Musical Reports maakt gebruik van cookies om uw website ervaring te optimaliseren. Het niet accepteren van cookies kan resulteren in een onjuiste weergave van deze website of het niet functioneren van verschillende functies.

Klik hier voor meer informatie: Privacy & Cookies