La Cage aux Folles: extravaganza vol liefde

Iedereen wil geaccepteerd worden. Helaas is dit, zelfs nu in de eenentwintigste eeuw, nog steeds niet het geval. Hate crimes tegen minderheidsgroepen en uitlatingen van een enkele politicus ontsieren regelmatig de krantenkoppen. Op zondag 28 november ging in het heropende DeLaMar La Cage Aux Folles in première. Een voorstelling met een duidelijke boodschap: je bent wat je bent!

Wat: La Cage Aux Folles
Wie: O.a. Jon van Eerd, Stanley Burleson, Gerrie van der Klei & Juan Wells
Waar: DeLaMar, Amsterdam
Datum: 1 december 2010 (reguliere voorstelling)
Door: Sebas Verboom

De musical La Cage Aux Folles, een adaptatie van het gelijknamige toneelstuk (1973) werd in 1983 geschreven door Harvey Fierstein. Ondanks dat deze voorstelling 27 jaar oud is blijft de boodschap ogenschijnlijk actueel. Als de voorstelling begint met een reeks platte grappen en Stanley Burleson meedeelt dat “het inderdaad zo’n avond gaat worden” is de toon gezet.

Verpakt in een extravaganza van borsten en ballen wordt het verhaal van George en Albin verteld. Dit homoseksuele koppel is al 20 jaar bij elkaar en runt samen de nachtclub La Cage Aux Folles. In La Cage Aux Folles treedt elke avond een groep mannen op als vrouwen. De ster van de show is Albin als Zazza. Als Jean Michel ten tonele verschijnt en zijn biologische vader (George) vertelt dat hij gaat trouwen (met een vrouw) is George duidelijk verrast. Dan blijkt dat de dame in kwestie de dochter is van een fanatieke en conservatieve politicus. Wanneer deze politicus met zijn vrouw en dochter komt eten en logeren staat het normale leven in La Cage aux Folles op zijn kop. La Cage aux Folles en de levensstijl van George en Albin zijn mijlen verwijderd van de standpunten van Dendon, de gevreesde politicus. Albin kan volgens Jean Michel niet aanwezig zijn bij het bezoek van Dendon. Hoe vertel je de man die je hele leven als moeder heeft gefungeerd of de man die al ruim 20 jaar je partner is dat hij niet gewenst is om wie hij is?

Stanley Burleson (George) en Jon van Eerd (Albin) kruipen in de huid van het homoseksuele stel. Deze twee mannen hebben samen iets bijzonders. De liefde tussen Albin en George is puur en oprecht. Als toeschouwer twijfel je geen moment aan het feit dat dit stel al ruim 20 jaar gelukkig is met elkaar. Dit komt heel mooi naar voren in het intiem vertolkte “Lied in het zand”. De performance van van Eerd draagt deze voorstelling naar een hoger niveau. Van Eerd weet raad met de humor maar ook met de dramatiek die zijn personage kent. De pauzefinale “Ik ben wat ik ben” is naast het muzikale hoogtepunt van de voorstelling, ook het emotionele hoogtepunt van de voorstelling.

Ook de reprise van “Pal voor je neus” waarin Jean Michel (Karel Simons) laat zien hoeveel hij eigenlijk om zijn ouders geeft, mag tot één van de liefdevolle en emotionele hoogtepunten van de voorstelling gerekend worden. Gezegd mag worden dat de song “Pal voor je neus” een pareltje is in een passende vertaling van Marine Bijl. Anouk Maas (Anne) laat zien dat ze, net als Simons overigens, overweg kan met een pittige dans in de song “Met Anne aan mijn arm”.

Gerrie van der Klei is helemaal op haar plek als de excentrieke restauranteigenaresse Jacqueline. Volgens haar is publiciteit als een goede saus voor een restaurant. Gezegd mag worden dat haar vertolking van Jacqueline een heerlijke saus is voor La Cage aux Folles. Liz Snoijink en Derek de Lint zijn niet de minsten, toch lijken zij niet echt op hun plek binnen deze voorstelling. Dit heeft allerminst met hun prestatie te maken. Vocaal gezien schieten beiden iets te kort, maar wat spel betreft zit het bij beiden meer dan goed. Op basis van het laatstgenoemde verdienen beide acteurs een groter aandeel in de voorstelling dan dat ze nu hebben; zowel Snoijink als de Lint maken pas in de tweede acte hun opwachting.

Helemaal thuis in La Cage aux Folles zijn de Cagelles. Op fenomenale wijze bespelen deze heren in dameskleding het podium. Alle acht beschikken ze over fenomenale danskwaliteiten en zijn daarnaast ontzettend lenig. De moeilijk uitziende choreografieën van Nichola Treherne worden vlekkeloos door de heren uitgevoerd. Wanneer de Cagelles aan het werk zijn hoor je regelmatig “oeh’s” en “ah’s” om je heen van verbazing. De Cagelles zorgen met hun strakke mannenlijven gehuld in vrouwelijke niemendalletjes voor een flinke dosis sensualiteit. Jammer is het misschien wel dat naast Bram Blankestijn, Paul Boereboom, Mark Dowe, Mark Jong A Pin, Wouter van Schaaijk, Bobby Snijder, Clifford Stein en Merlijn Wolsink ook Esther van Boxtel als Cagelle op het podium staat. Voor het gevoel klopt dit niet, zij is tenslotte geen man. Maar een kniesoor of een kenner die het opvalt of daar op let want van Boxtel doet absoluut niet onder voor de heren.

Waar van Boxtel één van de Cagelles is, kan het personage van Juan Wells (bekend van onder andere Onderweg naar morgen) hier slechts van dromen. Wells speelt de hysterische butler, of is het toch de meid? Wells fladdert over het podium alsof hij nooit anders heeft gedaan. Zonder twijfel dat zijn kostuums (Cocky van Huijkelom) hem een handje helpen. Deze zijn al net zo heerlijk hysterisch als zijn personage.

De muziek van Jerry Herman, het script van Harvey Fierstein (sterk vertaald door Jon van Eerd), de vertaalde liedteksten van Martine Bijl en de regie van Mathew Ryanin in het grootse en toch minimale decor van Carla Jansen Höfelt zorgen ervoor dat de boodschap die deze voorstelling bij zich draagt op de juiste manier aan het publiek wordt overgedragen; met veel liefde. La cage Aux folles ademt liefde in alles. Tussen de veren en het uiterlijk vertoon schuilt een oprecht verteld verhaal met als enige conclusie: je bent wat je bent!

“Krijg ik gefluit of een ovatie?”, zingt Albin aan het einde van de eerste acte. Een vraag die zonder twijfel beantwoord kan worden: La Cage aux Folles krijgt een staande ovatie. De muziek, scherpe humor, seks, een flinke dosis liefde en sterk integer spel van Burleson en van Eerd maken van La Cage aux folles een extravaganza van borsten en ballen met een kloppend hart.

Klik op de foto’s om ze te vergroten.

Mogelijk ook interessant...

COOKIES: Musical Reports maakt gebruik van cookies om uw website ervaring te optimaliseren. Het niet accepteren van cookies kan resulteren in een onjuiste weergave van deze website of het niet functioneren van verschillende functies.

Klik hier voor meer informatie: Privacy & Cookies