Toon; meer dan lachen om niks

Toon Hermans, wie kent hem niet? Een steeds groter wordende groep zal zeggen hem niet te kennen. De voorstelling Toon is er om daar verandering in te brengen; en om voor de mensen die hem wel kennen Toon Hermans  nog eenmaal te laten stralen.

Wat: Toon – De Musical
Wie: O.a. Alex Klaasen, Wieneke Remmers, Jan Elbertse, Tina de Bruin en Guy Clemens
Wanneer: 9 december 2010
Waar: Stadsschouwburg, Tilburg
Door: Jouke van Buuren

“Eigenlijk ben ik er niet meer; ja ik sta hier wel, maar ik ben al 10 jaar dood. Maar u wilt nog eenmaal Toon. Dus weet u wat we doen? U krijgt nog eenmaal Toon!”. Toon Hermans (Alex Klaasen) luidt zo de voorstelling Toon in. Meteen is ook de spreekwoordelijke toon gezet: we gaan vanavond niet naar een karikatuur kijken. We gaan vanavond naar Toon kijken die vanavond vertolkt gaat worden door Alex Klaasen. De voorstelling vertelt het leven van Toon. Over hoe hij als klein kind al geïnspireerd was door een fluitjesverkoper (Jan Elbertse) op de jaarmarkt in Sittard. Maar ook over de armoede thuis, de steun van zijn moeder en hoe hij zijn grote liefde vond. Rietje (Wieneke Remmers) blijkt naast Toons grote liefde ook zijn steun en toeverlaat te zijn. Vooral als Toon doorbreekt en Rietje hun drie zonen probeert op te voeden. De voorstelling laat niet alleen de mooie kanten zien van Toons leven, maar ook de scherpe kantjes. Zo was hij weinig thuis voor zijn kinderen en daardoor stond Rietje er thuis alleen voor. Broadway; dat lijkt wel het ultieme doel van Toon. Hij vertrekt dan ook met zijn zoon Maurice (Guy Clemans) naar Canada en Amerika, maar hij komt nooit op Broadway. Als zijn vrouw Rietje overlijdt, lijkt Toon ontroostbaar. Maar op een dag, toen hij 83 jaar oud was, kwam hij de fluitjesverkoper uit Sittard weer tegen. Hij kwam hem halen; het was goed zo. Maar eerst nog een liedje voor het publiek. Daarna sluit hij af met “Dank u publiek voor de mooie avond, als ik ooit iets terug kan doen, moet u het maar zeggen!”.

Alex Klaasen is Toon Hermans. Hij doet hem niet na, maar hij is het gewoon. Zijn stem, maniertjes en komische timing beheerst Klaasen uitmuntend goed. Daarbij weet Klaasen een mens én een showbeest neer te zetten. Ook de twijfels, herinneringen, fouten en meest mooie momenten van Toon weet Klaasen juist te vertolken. Ongelooflijk knap is dat de zaal bij de sketches en grappen van Toon precies zo reageert als men bij Toon Hermans deed. Klaasen weet Toon onsterfelijk te maken en hij laat ons nog een avond Toon op het podium te zien.

Wieneke Remmers vertolkt de rol van Toons vrouw Rietje Hermans (vanaf februari zal Céline Purcell haar rol overnemen). Remmers mag prachtige liedjes zingen, zoals Appels op de tafelsprei. Ze doet dit mooi klein. Al staat ze op de achtergrond in Toons carrière, in deze voorstelling weet ze op haar momenten te schitteren. Doodstil en met tranen in de ogen kijkt de zaal dan ook naar de dood van Rietje waarin ze samen met Alex Klaasen de mooiste scène uit de voorstelling neerzet. Dit komt ook omdat Jan Elbertse als oudste zoon Michael het liedje Ze dekte de tafel tijdens deze scène mooi breekbaar en zacht meezingt. De voorstelling kent een cast van totaal zeven mensen, met het  gevolg dat iedereen een belangrijk aandeel heeft. Gelukkig weet de gehele cast te stralen! Genoemd moet dan zeker Tina de Bruin als o.a. moeder van Toon met haar prachtige stem. Ook Eva Poppink schittert in verschillende kleine rollen; vooral haar lieve zachte stem is heerlijk om naar te luisteren. Guy Clemans en Wouter Zweers als de twee jongste zoons van Toon weten met spel en zang te overtuigen.

Het script van Pieter van de Waterbeemd weet iedereen te verrassen en te boeien. Knap is vooral de nieuwe lading van de liedjes. Velen kennen de vertolking van Toon Hermans zelf, maar in deze voorstelling vertellen dezelfde liedjes een deel van Toons leven. Het mooie is, als je niet van Toons humor en sommige sketches houdt, je alsnog een mooie avond kunt beleven. De sketches zijn minimaal; dit is een dappere keuze. Veel mensen kennen ze, het zijn namelijk echte klassiekers; een show vol sketches brengt weinig nieuws. Regisseur Ruut Weissman heeft ook wat tempo in de sketches weten aan te brengen, wat er voor zorgt dat het publiek niet te lang naar een Toonimitatie kijkt.  Daarnaast weet van de Waterbeemd ook de personen in Toons leven kleur te geven, zodat iedereen weet te stralen.

Het decor van Marjolein Ettema is simpel maar doeltreffend. Het decor bestaat enkel uit een drietal tafeltjes en stoelen, een kapstok en een grote spiegel die schuin boven het podium hangt. Hierdoor zie je Toon letterlijk van meerdere kanten en zie je hem terugkijken op zijn leven en daden.

Toon is een voorstelling zoals elke artiest wel een voorstelling over zichzelf zou willen. Een mooie balans van het leven op en naast het toneel wordt door een sterke cast prachtig neergezet. Alex Klaasen is gewoon Toon Hermans en zo laat Toon je nog eenmaal stralen in de Nederlandse en Vlaamse theaters. Het sterke script zorgt ervoor dat je alles behalve een Toon-imitatieshow te zien krijgt. De liedjes van Toon weten in dit script een stuk van zijn leven te vertellen en de kracht van Toons talent te laten stralen op een manier die nog niemand gezien heeft.

Klik op een foto om te vergroten.

Mogelijk ook interessant...

COOKIES: Musical Reports maakt gebruik van cookies om uw website ervaring te optimaliseren. Het niet accepteren van cookies kan resulteren in een onjuiste weergave van deze website of het niet functioneren van verschillende functies.

Klik hier voor meer informatie: Privacy & Cookies