Krabat – een mysterieuze familievoorstelling

Traditiegetrouw brengt het M-Lab in de kerstvakantie een nieuwe Nederlandstalige familiemusical. Na Gebroeders Leeuwenhart en De geheime tuin presenteert het M-Lab dit jaar Krabat – meester van de zwarte molen. Krabat ging op 11 december 2010 in première.

Wat: Krabat – Meester van de Zwarte Molen
Wie: Jeroen Voorhorst, Bart de Vries, Rogier van Erkel, Niels Jacobs & Roos van der Waerden
Waar: M-Lab, Amsterdam
Datum: 11 december 2010 (première)
Door: Saskia Ebbing

Krabat wordt in zijn dromen naar de zwarte molen in het moeras geroepen. Aldaar wacht de Meester van de molen op hem. Met twaalf jongens laat hij de wieken draaien en draaien. Elk jaar één jongen erbij, en één eraf… Elke dag dat Krabat in de molen blijft lijkt het lot geheimzinniger en onheilspellender te worden.

De rol van Krabat wordt gespeeld door Jeroen Voorhorst. Hij komt geloofwaardig over als de ietwat sukkelige jongen die door zijn dromen naar de molen wordt geleid. Een verassing is het wel wanneer Krabat later in de voorstelling best intelligent blijkt. Daar was slechts één ding voor nodig: hij moest geloven in zichzelf. Ook dit vertolkt Voorhorst overtuigend.

De Meester heeft zijn vorm gevonden in Bart de Vries. Deze Meester lijkt een harteloos persoon. Maar is dit wel zo? Ook de Meester  blijkt een geheimzinnige achtergrond te hebben. Naast het feit dat zijn jeugd kort uit de doeken wordt gedaan blijft dit echter wat onduidelijk. De vertolking van de Vries mist wat kracht, wellicht is dit een verstandige keuze omdat de kans bestaat dat de voorstelling anders te eng wordt voor de doelgroep.

Roos van der Waerden is Het meisje dat Krabat hoort zingen. Zij wordt ook wel ‘Het meisje dat kon zingen’ genoemd. Zij heeft een mooie lichte stem waarmee ze het nummer ‘Nacht voor Pasen’ heel mooi en lieflijk weet te vertolken. Daarnaast heeft ze een licht geheimzinnige uitstraling. Dit helpt haar in haar spel. Hiermee weet ze bijvoorbeeld haar uitspraken als: “Soms weet je meer dan je weet” extra mystiek mee te geven en weet ze je aandacht vast te houden.

Rogier van Erkel neemt de rol van Tonda, één van de twaalf jongens van de molen, op zich en doet dit prima. Ten slotte worden de rollen van Peetoom en Lyschko (het meelopende knechtje van de Meester) beiden waargenomen door Niels Jacobs. Niels heeft een mooie, warme stem en is prettig om naar te luisteren. Jacobs werd eerder al gelauwerd om zijn prestaties in Gebroeders leeuwenhart en Dans der Vampieren, beide keren in een vertolking van een ietwat naïef en bovenal lief persoon. Nu speelt Jacobs de gluiperd onder de twaalf jongens van de molen en het mysterieuze personage van Peetoom. Beiden worden zeer overtuigend gespeeld. Jammer is echter dat het mysterieuze personage van Peetoom ook volledig mysterieus blijft.

Hiermee komen we aan bij het script: deze bevat allerlei mysteries en maakt veel vragen los waar het publiek geen antwoord op krijgt. Want hoewel duidelijk wordt wát er in de molen vermalen wordt, blijft vaag waarom dit precies gebeurt? En welke geheimen kent Tonda nog meer, dat hij zelfs na zijn dood Krabat blijft leiden? En: de Meester staat in rangorde onder de Peetoom, maar wie de laatstgenoemde nu precies is en wat zijn beweegredenen zijn? Een hoop vragen die de voorstelling in bepaalde opzichten wat onduidelijk, maar ook zeker spannend maken.

De muziek is geschreven door Marielle Woltring. In tegenstelling tot de muziek zelf zijn de teksten die de melodieën vergezellen van een aardig eenvoudig niveau. Wat dat betreft sluiten de songs goed aan bij de doelgroep. De muziek lijkt dit minder te doen. De liedjes willen niet echt beklijven en neigen meer naar materiaal voor muziektheater dan voor een musical. Muzikaal gezien is ‘Een erbij, een eraf’ het indrukwekkendste moment van de voorstelling, omdat in dit lied het geheim van de molen (gedeeltelijk) wordt onthuld.

Het decor is voor M-labse begrippen vrij uitgebreid: aan het plafond hangt een groot wiel met daarin allerlei fietswielen, ijzeren stangen en houten planken. Hier wordt aan gedraaid als de molen in werking wordt gesteld. Ook komt tweemaal in de voorstelling een grote cirkel naar beneden met daarop twaalf kraaien. Deze speelt een belangrijke rol in het verhaal. Op de grond ligt een grote plankenvloer in de vorm van (min of meer) een cirkel: de molen. De negen jongens die we niet lijfelijk kunnen aanschouwen worden weergegeven in de vorm van negen paar werkschoenen. Vindingrijk is het meel dat op gezichten wordt gesmeerd wanneer iemand dood is. Kortom: iets meer middelen dan gebruikelijk, maar nog altijd met een zeer creatieve inslag.

De familievoorstellingen van het M-lab staan erom bekend anders te zijn dan anders: geen gemiddeld kerstverhaal, maar iets wat tot denken aanzet. Krabat is naast een verhaal apart ook een musical -of liever gezegd muziektheatervoorstelling- apart geworden. Voor de jongsten van de doelgroep misschien wat spannend, maar voor wie van een geheimzinnige familiemusical houdt of voor iemand die eens iets anders wil dan de gemiddelde musical zeker de moeite waard.

Klik op de foto’s om ze te vergroten.

Mogelijk ook interessant...

COOKIES: Musical Reports maakt gebruik van cookies om uw website ervaring te optimaliseren. Het niet accepteren van cookies kan resulteren in een onjuiste weergave van deze website of het niet functioneren van verschillende functies.

Klik hier voor meer informatie: Privacy & Cookies