Dolfje Weerwolfje opnieuw in het theater

Wat ze ook beweren, Dolfje Spaan is een gewone jongen. Hij heeft gewoon een bril, gaat gewoon naar school en heeft gewone ouders. ’t Is alleen dat hij af en toe in een weerwolf verandert als het volle maan is. Dat is inderdaad niet zo gewoon.

Wat: Nieuwe avonturen met Dolfje Weerwolfje
Wie: Jules van Rijn, Sanguita Akkrum, Isabel Commandeur, Ara Halici, Mareille Labohm en Pim Wessels
Wanneer: 18 oktober 2010 (première)
Waar: De Meervaart, Amsterdam
Door: Saskia Ebbing

Dolfje is eraan gewend dat hij af en toe in een weerwolf verandert en daarom is het voor hem geen groot probleem. Noura, het beste vriendinnetje van Dolfje, is ook een weerwolf, en mede doordat ze dit delen zijn ze zulke goede vrienden. Maar dan vindt Noura opeens een andere jongen leuk.. En ook sluipen er plotseling overal vreemde figuren rond. Ze lijken Dolfje kwaad te willen doen..

De musical Nieuwe avonturen met Dolfje Weerwolfje is gebaseerd op het boek ‘Boze Drieling’ van Paul van Loon. Zijn verhalen spreken kinderen vaak enorm aan. Die aantrekkingskracht blijft overeind in de musicalversie van van Loons boek.

De titelrol wordt vertolkt door Jules van Rijn. Hij heeft zijn lengte mee in het vertegenwoordigen van een kindpersonage. Buiten dat komt hij in zijn maniertjes ook geloofwaardig over als een kind. Noura wordt gespeeld door Sanguita Akkrum. Wat opvalt is haar mooie, warme zangstem. Haar acteerprestaties zijn ook prima.
De leidster van het mysterieuze stel rondsluipende figuren is mevrouw Krijtjes, vormgegeven door Mareille Labohm. Zij speelt tevens schoolkind Emma. Helaas is haar zangstem alles behalve prettig om aan te horen. Ze zet wel een mysterieus maar tegelijk komisch personage neer als mevrouw Krijtjes. Loek, de nieuwe jongen die door Noura zo leuk wordt gevonden, wordt gespeeld door Pim Wessels. Hij zet heel goed een typische machojongen neer waar negen van de tien meisjes waarschijnlijk op zou vallen, en levert daarmee een mooie acteerprestatie. Wat bovenal genoemd moet worden is zijn prachtige zangstem; Wessels weet hier in het nummer ‘Superbink’ direct de zaal mee in te pakken.
Ten slotte zijn er nog meerdere rollen weggelegd voor Ara Halici en Isabel Commandeur. Halici is vooral komisch als de naïeve en valszingende vader van Dolfje. Vooral dat vals zingen is nog een prestatie als je normaal een prachtige warme stem hebt. Gelukkig laat hij die mooie stem nog wel horen in het nummer ‘Zorgenkind’. Commandeur valt tussen de castleden niet in het bijzonder op, maar haar acteer- en zangkwaliteiten volstaan.

Veel van de liedjes uit de voorstelling voegen niet echt iets toe, maar zijn wel heel vrolijk en pakkend en daarom toch leuk. Zo is het nummer ‘Taart’ volstrekt zinloos maar hilarisch.

De transformatie van Dolfje naar zijn weerwolfenoutfit is slim gevonden en bovendien creatief: we zien een rechtopstaand bed waar Dolfje in ligt. Door de bodem van het bed komen allemaal handen die langs het kussen naar Dolfje grijpen als in een nachtmerrie en tevens zijn “weerwolventenue” helpen aantrekken.

Het decor is verder vrij simpel gehouden. In een aantal scènes komen drie losse delen naar beneden die samen een huis vormen. Hoewel tijdens de première één van de muren een eigen leven ging leiden, is ondanks de eenvoudige vormgeving de strekking geheel duidelijk. De schoolsetting wordt weergegeven door een viertal schoolbanken, en dat volstaat ook.

Dolfje is een heerlijke jeugdvoorstelling (‘8+ en voor de stoerste broers en zussen van 5+’, zoals het affice zegt) waar je met het hele gezin naartoe kunt. Voor de jongsten zal het misschien wat te spannend zijn, maar verder zal iedereen een leuke middag of avond hebben!

Klik op de foto’s voor een vergroting.

Mogelijk ook interessant...

COOKIES: Musical Reports maakt gebruik van cookies om uw website ervaring te optimaliseren. Het niet accepteren van cookies kan resulteren in een onjuiste weergave van deze website of het niet functioneren van verschillende functies.

Klik hier voor meer informatie: Privacy & Cookies