Oliver ontroert en vermaakt

Oliver Twist is misschien wel het bekendste personage uit de boeken van Charles Dickens.  De musical Oliver is ondertussen net zo bekend en heeft, net als het boek, de status van klassieker bereikt. De musical is al meer dan 50 jaar over de gehele wereld te zien. En sinds enkele weken ook in België.

Wat: Oliver
Wie: o.a. Peter van den Begin, Peter van de Velde, Hilde Norga en Sepp Hendrix
Waar: Stadsschouwburg, Antwerpen (België)
Wanneer: 2 januari 2010 (reguliere voorstelling)
Door: Jouke van Buuren

Oliver speelt zich af in de 19de-eeuwse Londen. Londen is een grauwe stad waar wezen zoals Oliver Twist (Sepp Hendrix) het alles behalve makkelijk hebben. Op een dag besluit de baas van het weeshuis om Oliver te verkopen. Zo belandt hij bij een begrafenisondernemer; niet de meest gezellige omgeving dus al snel is Oliver daar weg. Dan begint zijn avontuur in Londen. Al snel ontmoet hij een leeftijdsgenoot: Dodger (Sander Heyndrickx). Hij overtuigt Oliver mee te gaan naar het hol van Fagin (Peter van den Begin). Fagin is een geniepige zondeling die kinderen opleidt tot zakkenrollers. De kinderen krijgen in ruil voor de buit eten en een slaapplek in de Londendse riolen.  Fagin is bovenal leider maar toch ook een soort vader voor de kinderen. Al snel leert Oliver ook Nancy (Hilde Norga) en haar vriend Bill Sikes (Peter van de Velde) kennen. Nancy is als een moeder voor de kinderen van Fagin, maar Bill Sikes is alles behalve een aardige man. Hij is een moordenaar en dief. Als snel blijkt dat Oliver alles behalve veilig is bij Bill Sikes. Als Oliver -nadat hij betrapt is van diefstal- terecht komt bij de welgestelde Mr. Brownlow zijn de problemen nog lang niet over…

Oliver zonder goede kindercast is als een musical zonder muziek. Gelukkig valt er niks op de kindercast aan te merken. Zo openen tientallen kinderen de voorstelling met de klassieker ‘Soep, heerlijke soep’, waarna je meteen al verkocht bent aan de voorstelling. Ook Sepp Hendrix als Oliver en Sander Heyndrickx als Dodger weten te stralen. Vooral het nummer ´Waar zou liefde zijn’ gezongen door Hendrix weet de gehele zaal te ontroeren door de pure en prachtige vertolking van dit nummer.

Hoewel Peter van den Begin een gigantisch groot C.V. heeft, zullen veel Nederlandse bezoekers hem niet kennen. Toch is meteen duidelijk dat van den Begin niet alleen om zijn naam is gecast. Zijn vertolking van Fagin is geniepig en vies en alles behalve smetteloos, kortom: precies zoals een Fagin behoort te zijn. Toch is zijn Fagin ook een echt vaderfiguur voor de kinderen en is hij eerder een weldoener voor de kinderen dan een uitbuiter. Daarbij blijft deze grens echter wel dun, wat hem een interessante en indrukwekkende Fagin maakt. Peter van de Velde vertolkt de rol van slechterik Bill Sikes. Alleen al bij het zien van van de Velde als Bill Sikes krijg je kippenvel. Vooral zijn stilspel is boeiend en indrukwekend. Zijn vertolking is net geen karikatuur maar weet de zaal doodstil te krijgen.

Ster van de show is naast van den Begin ook Hilde Norga als de liefdevolle Nancy. Norga mag misschien wel het mooiste nummer uit Oliver zingen ‘En toch…hij ziet mij graag’ (beter bekend als ‘As long as he needs me’) . Nancy lijkt alles te hebben wat ze wil, maar toch zie je ook de ongelukkige kant van Nancy doorschijnen. Norga is een lieve, trotse maar ook gekwetste Nancy die zowel als in haar spel als vocaal weet te schitteren. Verder kent de voorstelling Oliver nog vele bijrollen waarin vooral An Lauwereins als Widow Corney weet op te vallen.

Het script, de muziek en liedteksten zijn allemaal van Lionel Bart. De liedjes in de voorstelling kent prachtige hoogtepunten zoals het eerder genoemde ‘Soep, heerlijke soep’ en ‘En toch…hij ziet mij graag’. Maar ook ‘Pikken wat je pakken kan man’ , ‘Wat een leven’ en ‘Hé kom er maar bij’ zijn enkele voorbeelden van musicalklassiekers die men te horen krijgt in Oliver.  Dit alles is prachtig vertaald uit het Engels door Daniel Cohen. Een vertaling lijkt het echter niet; het lijkt alsof de teksten origineel zijn en nooit anders zijn geweest.  Vooral de Engelse humor die in Oliver terug te vinden is, is sterk vertaald voor het Vlaamse en Nederlandse publiek.

Het script is wat minder sterk dan de liedjes. Oliver is een lange zit en kent veel fragmenten die in de jaren ’60 vast goed werkten maar nu het verhaal wat ophouden. Vooral de scènes in het riool en bij de begrafenisondernemer  halen de vaart uit de voorstelling. Een frisse nieuwe blik hierop zou geen kwaad kunnen. Toch valt regisseur Frank van Laecke niks te verwijten. Van Laecke heeft namelijk een prachtige balans weten te vinden tussen het rouwe, harde leven van de 19de eeuw en de vrolijkheid die de liedjes en personages bieden. Het grote ensemble brengt door de regiekeuzes alles behalve een rommelige indruk en weet de hoofd- en bijrollen goed te ondersteunen in het grootse decor.

Het decor doet denken aan een versimpelde versie van het decor wat nog kort in het Londense Royal Drury Lane Theater te zien is. Versimpeld betekent echter niet dat het er minder op geworden is. Het decor is multifunctioneel, kent prachtige taferelen en is prachtig uitgelicht door een sterk lichtplan.

De cast van Oliver weet iedereen te ontroeren en plezieren met de prachtig vertaalde liedjes. Hoogtepunten zijn Peter van den Begin als Fagin en Hilde Norga als Nancy, maar de rest van de cast presteert ook uitzonderlijk goed. Al is Oliver en lange zit met soms wat minder boeiende fragmenten; Oliver is voor jong en oud een heerlijke dagje uit.

Klik op een foto om te vergroten.

Mogelijk ook interessant...

COOKIES: Musical Reports maakt gebruik van cookies om uw website ervaring te optimaliseren. Het niet accepteren van cookies kan resulteren in een onjuiste weergave van deze website of het niet functioneren van verschillende functies.

Klik hier voor meer informatie: Privacy & Cookies