Jip en Janneke: voor kinderen zeer herkenbaar

Wie kent ze niet: de twee zwarte silhouetfiguurtjes die lang geleden voor ’t eerst getekend werden door Fiep Westendorp. Die kinderen die altijd de leukste avonturen beleven en generatie op generatie weten te boeien: Jip en Janneke. Bos Theaterproducties brengt Jip en Janneke dit jaar in het theater.

Wat: Jip en Janneke de mjoeziekul
Wie: o.a. Babbe Groenhagen, Theun Plantinga en Kim van Zeben
Waar: Stadsschouwburg, Haarlem
Wanneer: 16 oktober 2011 (première)
Door: Saskia Ebbing

In het jaar dat Annie M.G. Schmidt 100 jaar geworden zou zijn, klimmen Jip en Janneke uit de boekjes het toneel op. Een tour door Nederland zorgt ervoor dat niemand deze twee deugnieten hoeft te missen.

Jip en Janneke zijn in de voorstelling twee poppen, welke prachtig zijn ontworpen door Ineke Duivenvoorde en Jacqueline van Eeden. Ze lijken precies op de figuurtjes uit de boeken. Ook Takkie en Siepie ontbreken niet in de voorstelling. Babbe Groenhagen neemt de rol van Janneke voor haar rekening en Kim van Zeben speelt Jip. Beiden weten de poppen zo te bedienen dat je aandacht uitgaat naar de pop, en dat je de acteur erachter eigenlijk nauwelijks ziet. Dit doen ze dus heel goed. Ook weten ze de kinderlijkheid van Jip en Janneke goed over te brengen op het publiek.

Zowel de vaders als moeders van Jip en Janneke worden gespeeld door mannelijke acteurs: Rogier in ’t Hout (vader Jip), Theun Plantinga (moeder Jip), Simon van Leeuwen (vader Janneke) en Ferdi Janssen (moeder Janneke) nemen deze rollen voor hun rekening. Waarom hiervoor gekozen is, is wat onduidelijk. Het heeft, zoals soms wel het geval is bij een dergelijke keuze, geen functie en levert bovendien ook geen komische bijdrage. Het spel van alle heren is prima, maar niet bijzonder.

Het decor bestaat, zoals eerder gezien bij Bos Theaterproducties, uit een toneelbrede waslijn waarop allerlei beschilderde lakens zijn gehangen, waarmee dan diverse locaties worden uitgebeeld. Daarvoor hangt nog een lijn met witte lakens, waardoor e.e.a. afgedekt danwel tevoorschijn getoverd kan worden. Een simpele en meestal prima manier om snel te changeren. Toch lijkt er in deze voorstelling iets te missen.

De zaal zat bij de première vol met kinderen, wat logisch is gezien de doelgroep. Wat dan opvalt in de voorstelling, is dat het verhaal behoorlijk van de hak op de tak springt en dat er geen logische verhaallijn in lijkt te zitten. Hierdoor is het lastig te volgen voor jonge kinderen. Het is een aaneenschakeling van korte verhaaltjes, die onderling geen verbinding hebben. Op zich is dat niet erg, maar het zijn allemaal vrij vlakke verhaaltjes waardoor het een wat langdradig geheel wordt. Pas na ruim een uur, als Takkie zoek is, begint er wat spanning in de voorstelling te komen en gebeurt er echt iets. De kinderen hebben zich waarschijnlijk heel prima vermaakt, maar voor ouders/begeleiders zal het een lange zit zijn.

Uit de muziek had meer gehaald kunnen worden. De liedjes die er in zitten lijken er nu aan toegevoegd te zijn vanuit het idee: het is een musical dus er moeten liedjes in. Maar de liedjes gaan nergens over (met als toppunt het lied over de wasmachine) en voegen daardoor ook niets toe aan het verhaal. Een cd is na afloop wel te koop, maar omdat er niets van de muziek beklijft lijkt dit geen waardevolle toevoeging aan je cd-collectie.

Jip en Janneke is voor jonge kinderen een kleurrijke voorstelling met vele momenten van herkenning. Toch zou er meer uit de voorstelling gehaald kunnen zijn als de muziek en de verhaallijn beter in elkaar zouden zitten. Voor kinderen een leuke middag uit, voor ouders/begeleiders waarschijnlijk een lange zit.

Mogelijk ook interessant...

COOKIES: Musical Reports maakt gebruik van cookies om uw website ervaring te optimaliseren. Het niet accepteren van cookies kan resulteren in een onjuiste weergave van deze website of het niet functioneren van verschillende functies.

Klik hier voor meer informatie: Privacy & Cookies