‘Ollie B. Bommel en De Nieuwe IJstijd’ musical start het ‘Toonderjaar’

Het Marten Toonder jaar begon feestelijk met de première van de nieuwe Ollie B. Bommel musical Ðe Nieuwe IJstijd. Opus One heeft met minimale middelen een vermakelijke voorstelling weten te creëren.  De voorstelling ging, onder toeziend oog van de koningin, in première in het Oude Luxor Theater te Rotterdam, of was het nu Rommeldam?

Wat: De Nieuwe IJstijd
Wie: Roberto de Groot, Suzan Seegers en Yoran de Bont
Wanneer: 21 januari 2012 (première)
Waar: Oude Luxor Theater te Rotterdam
Door: Jouke van Buuren

De musical vertelt het verhaal van Ollie B. Bommel (Roberto de Groot) en trouwe vriend Tom Poes (Suzan Seegers) die op zoek gaan naar de oorzaak van de vele sneeuwval midden September. Al snel blijkt dat professor Sickbock (Yoran de Bont) hier achter zit. Hij wil de Zuid- en Noordpool laten ontdooien, om daar edelmetalen uit de grond te halen. Hiervoor probeert hij de warme gebieden koud te laten worden en de koude gebieden te laten ontdooien.  Nu dreigt er een IJstijd in de bewoonde wereld! Ollie B. Bommel en Tom Poes proberen hem tegen te houden en gaan op onderzoek uit.

De kleine cast weet als een perfect trio het verhaal tot leven te wekken. Roberto de Groot als Ollie B. Bommel is helemaal op zijn plek in deze voorstelling. Zijn personage is perfect uitgewerkt en vocaal weet de Groot zoals altijd weer indruk te maken. Vooral het samenspel met Suzan Seegers maakt zijn vertolking zo goed. Seegers is aandoenlijk als hulpje Tom Poes maar weet ook de standvastige kant van het personage goed te vertolken. Vocaal mag ook Seegers uitpakken en dit lukt haar moeiteloos. Ongeloofwaardig is alleen dat Tom Poes de mannelijke hulp is van Ollie B. Bommel, iets dat vaak onnatuurlijk aanvoelt (als Tom Poes met ‘kereltje’ wordt aangesproken). Aan Yoran de Bont te taak de vele bijrolletjes te vertolken. Dit weet de Bont uitstekend te toen. Ondanks dat de personage aangedikt en karikaturaal zijn weet de Bont dit nooit irritant te maken. Vocaal is er niks aan te merken op de cast en ook het spel is dik in orde.

Het decor is simpel maar sterk. Een podiumbreed scherm wordt gebruikt om landschappen te creëren. Deze bestaan allemaal uit de zwart-wit cartoons van Toonder. De tekeningen voegen toe aan het vertellen van het verhaal maar leiden niet af. Muzikaal weet deze musical maar op enkele momenten indruk te maken. Het liedje ‘De Oude Schicht’ en de bijbehorende reprises zijn leuk en blijven hangen. Daarnaast is het nummer ‘De IJsschots’ een mooi liedje, dat echter niet blijft hangen. De solo’s zijn goed te verstaan, maar wanneer er meer personages zingen is het snel moeilijk te verstaan.

De eerste acte is duidelijk de sterkste. Het verhaal wordt goed ingeluid en voordat je het weet is het al pauze. De tweede acte kent wat gebreken. Misschien komt het omdat het publiek nu alle truukjes met dubbelrollen en projecties al kent en ook het plot kent weinig spanning. Voordat je het door hebt is alles weer goed. Ook de kinderen in de zaal blijven duidelijk niet van begin tot eind geboeid wat een slecht teken is.

De cast is subliem en op de prestaties van de cast is niks aan te merken. Voor een musical bewerking van het bekende stripverhaal kent de show helaas maar weinig indruk wekkende songs. Jammer is dat vooral de tweede acte wat gebreken kent waardoor je als publiek misschien met een minder voldaan gevoel de zaal verlaat.

Klik op een foto om te vergroten of bekijk de scenebeelden op ons Youtubekanaal.

Mogelijk ook interessant...

COOKIES: Musical Reports maakt gebruik van cookies om uw website ervaring te optimaliseren. Het niet accepteren van cookies kan resulteren in een onjuiste weergave van deze website of het niet functioneren van verschillende functies.

Klik hier voor meer informatie: Privacy & Cookies