Onewomanshow Christiane F. raakt tot op het bot

Christiane Vera Felscherinow is Duitslands bekendste junkie. Eind jaren ’70 maakte ze haar levensverhaal wereldkundig via de roman Christiane F – Wir Kinder vom Bahnhof Zoo . Haar verhaal ging bij menig wereldburger door merg en been. Nu, een kwart eeuw later, is er de theaterversie. Een onewomanshow door Alexandra Alphenaar, die weet te raken tot op het bot.

Wat: Christiane F.
Wie: Alenxandra Alphenaar
Waar: Stadsschouwburg, Utrecht
Wanneer: 9 november 2012 (reguliere voorstelling)
Door: Marianne van der Zwaag

Het verhaal gaat over het leven van de dertienjarige Christiane. Zonder dat haar ouders of haar school het weten, raakt ze verslaafd aan harddrugs. ‘s Ochtends gaat ze gewoon naar school. ‘s Middags tippelt ze op het Bahnhof Zoo om aan geld te komen voor haar verslaving. Christiane’s moeder merkt niets van haar dochters dubbelleven en als ze Christiane’s probleem ontdekt, is het al te laat..

Een simpel decor, dat bestaat uit enkele op elkaar gestapelde koffers en twee losse koffers. Eén daarvan wordt gebruikt als zitplaats voor de begeleidende gitarist. Verder een lege vloer. Een onewomanproductie zoals Christiane F. valt en staat met een sterke, doorgewinterde actrice. Alexandra Alphenaar bewijst met deze productie dat ze tot die groep behoort.

De show begint wanneer Alphenaar start met haar monoloog als de achtjarige Christiane. Het vereist de eerste twee seconden veel van je inlevingsvermogen om deze dertigjarige actrice, in skinny jeans en Blondie t-shirt, om te zetten tot een naïef Duits meisje. Toch weet Alphenaar door haar uitmuntende acteerkunsten al snel te overtuigen en te ontroeren. Wanneer de Tl -lichten na tien minuten weer aan gaan, is er dan ook even verwarring. De actrice stapt uit haar rol om het publiek te informeren naar hun drugsgebruik, waardoor de voorstelling een educatief randje krijgt. Wanneer de lichten weer gedempt worden, zit de actrice gelijk weer in haar rol en lijkt het publiek de onderbreking te zijn vergeten. Alphenaar verandert moeiteloos van een onschuldig achtjarig meisje naar een trippende en tippelende tiener die steeds dieper in de Duitse drugsscène wordt getrokken. Het verhaal wordt ondersteund met enkele Duitstalige songs van Nina Hagen. Alphenaar brengt de nummers op een lieve, pure manier met hier en daar een scherp randje. Haar zuivere en hoge stem staat in scherp contrast met de songtekst en zorgt daardoor voor kippenvel.

Het verhaal is een soort drieluik. Naast het tragische verhaal van Christiane, bevat de voorstelling ook een monoloog van Amy Winehouse en een monoloog over haar eigen ervaringen met drugs. Echter blijkt dat laatste na enige research niet helemaal op waarheid gebaseerd te zijn. Regisseur Jörgen Tjon a Fong interviewde een meisje in de Jellinekkliniek en liet het Alphenaar vertellen als ware het haar eigen verhaal. Deze gedaantewisseling zorgt soms voor wat verwarring. De monoloog van Amy Winehouse is zo’n spraakwaterval dat de kijker pas halverwege doorheeft dat de woorden niet meer over Christiane gaan. Toch stoort het niet.  De persoonlijke draai die Alphenaar aan de monoloog van het Jellinekmeisje geeft, zorgt ervoor dat de voorstelling een extra lading krijgt.

Al met al bewijst Alexandra Alphenaar met Christiane F. dat er geen grote shownummers, uitbundige kostuums en dure decors nodig zijn om een prachtige musicalproductie neer te zetten. Chapeau!

De voorstelling is nog maar kort te zien. Klik HIER voor de speellijst.

Mogelijk ook interessant...

COOKIES: Musical Reports maakt gebruik van cookies om uw website ervaring te optimaliseren. Het niet accepteren van cookies kan resulteren in een onjuiste weergave van deze website of het niet functioneren van verschillende functies.

Klik hier voor meer informatie: Privacy & Cookies