Oprechte vader-zoon relatie in ‘De Kleine Blonde Dood’

Na het succes van het boek en de film durfde Albert Verlinde het aan om het ontroerende verhaal van De Kleine Blonde Dood te vertalen naar een musical. Het bekende verhaal van Boudewijn Büch is teruggebracht naar de kern: de relatie tussen een vader en zijn zoon.

De Kleine Blonde Dood vertelt het verhaal van schrijver Boudewijn Büch (William Spaaij). Veel geluk heeft hij niet gekend in zijn leven. Zijn vader, Rainer Büch (Frans van Deursen), is een Duitse Jood die de oorlog overleefd heeft, maar waarbij deze nog iedere dag door zijn hoofd blijft spoken. Alles wat met Duitsland te maken heeft werd Boudewijn als kind verboden, zelfs kerst werd niet gevierd. Rainer is nooit in staat geweest om van zijn zoon te houden.

Wanneer Boudewijn een wilde nacht beleeft met zijn basisschoollerares Mieke (Marjolein Teepen) raakt ze zwanger en krijgt een zoontje, Micky. Boudewijn komt pas jaren later achter het bestaan van zijn zoon. Hij probeert Micky bij de aan alcohol verslaafde Mieke weg te halen en wil voor hem de liefhebbende vader zijn die hij zelf nooit heeft gehad. De band tussen vader en zoon groeit met de dag, maar er komt onverwachts een eind aan al het geluk als Micky ziek blijkt te zijn.

In deze musicalbewerking is de nadruk volledig gelegd op de band die Boudewijn en Micky hebben. Met slechts vijf acteurs op het toneel zijn alleen de belangrijkste personages uit het boek vertaald naar de musical. Niemand is overbodig en iedere rol ondersteunt het verhaal. In een decor van vlinders volgen we het personage Boudewijn in een reis door de tijd. Vlinders die net als Micky een kortstondig leven leiden.

Ondanks de ontroerende thematiek van de voorstelling, valt er gelukkig nog genoeg te lachen. Regisseur Peter de Baan en scriptschrijver Dick van den Heuvel hebben hierin een perfecte balans gevonden. Waar het makkelijk door had kunnen slaan in een melodramatisch verhaal, is dit gelukkig niet gebeurd. De muziek, geschreven door Ad van Dijk, is prachtig en een waardevolle toevoeging aan het verhaal. Stevige rocknummers worden afgewisseld met mooie kleine liedjes.

Bijna twee uur lang is Micky te zien op het toneel, een rol die afwisselend gespeeld wordt door vier jongens. Tijdens de première kroop Stijn van der Plas in de rol van deze kleine blonde dood. Vol energie speelt hij de rol en de chemie tussen hem en William Spaaij is prachtig. In de rol van vader bewijst Spaaij zich wederom als veelzijdige musicalacteur. Hij speelt de sterren van de hemel en is vocaal sterk. Met name de rocknummers liggen hem goed. Marjolein Teepen speelt overtuigend de rol van alcoholistische moeder. Ondanks dat ze in haar solo Verdommenis niet altijd even goed verstaanbaar is, is dit één van de vocale hoogtepunten uit de voorstelling. Ook Frans van Deursen en Margreet Boersbroek leveren een mooie bijdrage.

De Kleine Blonde Dood is een oprechte, rauwe voorstelling. De voorstelling komt wat langzaam op gang, maar de ijzersterke tweede akte maakt veel goed. De relatie tussen vader en zoon is prachtig neergezet door de acteurs én de makers. Dit resulteert tijdens de emotionele slotscène in een oorverdovende stilte in de zaal.

Klik op de foto’s om ze te vergroten.

Mogelijk ook interessant...

COOKIES: Musical Reports maakt gebruik van cookies om uw website ervaring te optimaliseren. Het niet accepteren van cookies kan resulteren in een onjuiste weergave van deze website of het niet functioneren van verschillende functies.

Klik hier voor meer informatie: Privacy & Cookies