Bon Anniversaire van Marijn Brouwers heeft meer show en seks

Op 12 oktober gaat de nieuwe voorstelling van Marijn Brouwers in première in de Kleine komedie te Amsterdam. Waar zijn vorige voorstelling was opgebouwd rond het repertoire van de Nederlander Frans Halsema, waagt Brouwers zich met Bon Anniversaire aan het repertoire van de wereldster Charles Aznavour. Musical Reports sprak Marijn vlak voor de eerste try-out.

Voor Marijn was het geen moeilijk vraagstuk toen het impressariaat vroeg wat hij na Beste meneer Halsema wilde doen. “Ik hoefde er minder dan een seconde na te denken”, vertelt de zanger en acteur. “Het heeft alles te maken met het repertoire.”

“Ik heb gelezen dat ze over Halsema zeggen dat hij de enige echte chansonnier is die Nederland heeft gekend. Over Aznavour zeggen ze dat hij de enige nog levende chansonnier is van een laatste generatie, de generatie met Edith Piaf en Jacques Brel.” Marijn zegt zelf graag een chansonnier te willen zijn. “Het is een beetje een stoffig woord dat chansonnier, maar het is waar theater en muziek hand in hand gaan. Verhaaltjes monologisch acteren op muziek. Hierbij de tekst minstens zo belangrijk als de melodie. Het gaat mij dan ook niet eens zo zeer om de zanger Halsema of Aznavour, maar meer om het repertoire dat zij gemaakt hebben.”

Waar Beste meneer Halsema een kleine en ingetogen voorstelling was -Marijn werd in deze voorstelling slechts begeleid door pianist Marc-Peter van Dijk- pakt hij met Bon Anniversaire iets meer uit. “Het heeft allemaal wat meer show en seks. Het is nog steeds heel poëtisch, maar Halsema was meer filosofisch en ingetogen.” Met deze nieuwe voorstelling wilde Marijn voor zichzelf ook meer mogelijkheden creëren. “Het is een soort van luxe variant met een bassist, een trompettist en een pianist.” In de piepkleine theaters, zoals Marijn zelf zegt, speelt hij wel weer met alleen zijn pianist: “En dan is het nog steeds heel erg mooi”.

“Ik dacht steeds: waarom heeft nooit iemand een heel programma gemaakt dat drijft op wat Aznavour heeft geproduceerd?” Toen Marijn aan de slag ging met Bon Anniversaire heeft hij meermaals iets gehoord als: ‘Zo, jij durft!’. “Daar was ik me helemaal niet zo bewust van, ik doe dit uit liefde voor het repertoire.” Marijn begrijpt het echter wel: “Hij heeft zoveel gemaakt en is zo geliefd, dat veel mensen vinden dat je van goeden huize moet komen als je daar aan wilt komen.”

“Ik ga ook helemaal niet proberen om Aznavour na te doen, ik pak het repertoire op en ik doe er mijn ding mee.” Marijn is van mening dat hij het niet de rest van zijn carrière alleen maar op repertoire van anderen hoeft te doen. “Ik zou hierna wel een programma willen maken waarbij ik het helemaal niet uitsluit dat ik repertoire van anderen zing, maar ik denk wel dat ik het niet meer per se aan één iemand hoef op te hangen. Wat ik het allerleukst vind is een liedjesprogramma maken. Dat is iets wat niet zoveel meer gebeurt, en al helemaal niet door jongens.”

Door het repertoire van Aznavour zelf te vertalen wil Marijn de voorstelling al wat meer eigen maken. “Ik vergelijk het ook altijd een beetje met Shakespeare en Tsjechov. Bij toneel en soms ook bij musical doen we niet anders dan een stuk na een aantal jaren te herinterpreteren. Dat is eigenlijk wat ik doe met het repertoire van Aznavour.

Het kostte Marijn wel wat moeite om het repertoire van Aznavour naar zich toe te trekken. “Ik had heel stoer gezegd: ik ga het zelf vertalen. Eerst wilde ik zelfs alles zelf vertalen. Dat had ik kunnen doen, want het vertalen is me heel goed bevallen, maar er is in de loop der jaren al veel vertaald.” Het viel Marijn op dat in voorstellingen van Jenny Arean, Paul de Leeuw en ook voorstellingen van Simone Kleinsma regelmatig nummers opdoken van Aznavour. “Er zat altijd een nummer in en dat vond ik dan prachtig en achteraf bleek dat dan een nummer te zijn van Aznavour.” Als voorbeeld noemt Marijn het nummer ‘Opeens zie ik me staan’ (Yesterday when I was young), vertaald en gezongen door Paul de Leeuw. “Dat nummer wilde ik ook doen, maar daar kom ik helemaal niet overeen met mijn vertaling. Dat is zo mooi vertaald, waarom zou ik dat opnieuw doen?”

Charles Aznavour schreef al meer dan 1000 songs. De vraag ‘waar begin je?’ weet Marijn niet echt te beantwoorden.  “Dat weet ik niet zo goed. Ik weet wel dat het proces nog niet af is. Eigenlijk voel ik, puur uit schoonheid van het repertoire, dat je er gemakkelijk nog een programma mee kan vullen. Ik ben toch heel intuïtief begonnen. Ik maak allemaal speellijstjes in mijn I-tunes en Spotify. Deze lijstjes zijn gebaseerd op slow- of uptempo of op heel oud en heel recent. Ik wist elke paar weken een liedje zeker.”

Het repertoire van Aznavour is zo omvrangrijk dat lang niet iedereen elk liedje kent. “De liedjes ‘Chez’ en ’ La Boheme’ kent iedereen. Dus ik heb ook gekeken naar wat is leuk voor het publiek. Dus dat ze op tijd liedjes herkennen om vervolgens andere liedjes te ontdekken.”

Met de première in het vooruitzicht is Marijn blij met hoe de voorstelling vorm krijgt. Al verandert er tijdens de try-outs waarschijnlijk nog regelmatig iets. “ Ik merk dat, zolang ik de première niet heb gehad, er een soort chronische onrust is. Ik twijfel dan over of ik zinnetjes anders moet doen of op een andere plek. Drie voorstellingen voor de première bevries ik de voorstelling. Dan is het echt af. Daar heb ik zin in want tot die tijd heerst die onrust.”

“Op de première kun je gewoon zeggen: zo dit heb ik gemaakt en nu mogen jullie er iets van vinden. Tot die tijd mag dat ook, maar vind ik er zelf ook nog heel veel van. Ik ben in ieder geval heel benieuwd naar wat de mensen er van vinden.”

Bon Anniversaire is te zien in de Nederlandse theaters tot en met 23 december 2014.

Mogelijk ook interessant...

COOKIES: Musical Reports maakt gebruik van cookies om uw website ervaring te optimaliseren. Het niet accepteren van cookies kan resulteren in een onjuiste weergave van deze website of het niet functioneren van verschillende functies.

Klik hier voor meer informatie: Privacy & Cookies