Cast knalt van het podium in M-Lab’s ‘Rent’

Op verzoek van het vaste publiek brengt M-lab de rockmusical Rent terug naar Nederland. Maar het M-Lab zou het M-lab niet zijn, als er geen nieuwe ‘touch’ wordt aangebracht aan deze musicalklassieker.

Gebaseerd op Puccini’s opera La Boheme vertelt Rent het verhaal van een groep jonge kunstenaars in een tijd waarin het hiv-virus nog een doodvonnis betekende. Geconfronteerd met armoede, creativiteit, relaties, verslaving en verlies, proberen zij ieder op eigen wijze de essentie van het leven te vatten in beeld, woorden en muziek. Hun levensmotto: ‘leven voor vandaag.’

De voorstelling speelt zich af in het New York van 1996. Regisseur Daniël Cohen heeft er voor gekozen om het personage Mark (Jim de Groot) in 2015 terug te laten kijken op zijn leven in 1996 (de Mark uit 1996 wordt vertolkt door Maarten Smeele). De voorstelling begint dan ook met een scriptlezing in 2015. Mark deelt rollen uit aan een groep acteurs en men begint met het vertellen van het verhaal van Rent zoals wij het kennen. Het begin van de voorstelling voelt ongemakkelijk en traag aan. Gelukkig verdwijnen de scripts al snel en zitten we weer midden in 1996. De ‘2015 versie’ van Mark blijft aanwezig en neemt vooral in de eerste acte vooral de rol van verteller op zich. Iets wat totaal overbodig aanvoelt aangezien het verhaal van Rent niet heel moeilijk te volgen is. In de tweede acte ontwikkelt de volgroeide versie van Mark meer tot het geweten en een spiegel voor de de jonge Mark. Ondanks deze toevoeging blijft onduidelijk wel effect er geprobeerd is te bereiken. De emotionele achtbaan van Rent lijkt nu door deze toevoegingen soms te pauzeren en dat is jammer.

M-Lab heeft als (nieuwe) missie om vooral een plek te zijn voor jonge afgestudeerde nieuwe talenten. De cast bestaat voor een groot deel uit mensen die toch al een poosje zijn afgestudeerd. Maar dat mag de pret niet drukken. Zo schittert Ruud van Overdijk vooral vocaal als de ruwe en gekwelde Roger. Vooral de scènes met Li-Thon Hsu als Mimi weten veel indruk te maken, de chemie spat van het podium. Ook de relatie van Angel (Mitch Wolterink) en Tom (John ter Riet) voelt meteen geloofwaardig. De cast is vocaal ijzersterk en doet wat het moet doen: Rent knalt dankzij deze cast van het podium. Duidelijke hoofdrol is toch wel voor de geniale muziek en liedteksten van Jonathan Larson. Je niet laten ontroeren is ook bij deze versie van Rent haast onmogelijk. Toch heb je als publiek soms wat moeite om te emoties te zien. Letterlijk. Er is gekozen om het podium in het midden van de zaal te plaatsen en het publiek kan aan beide kanten plaatsnemen. Regelmatig keren de acteurs een deel van het publiek de rug toe. Het is toch storend dat je als publiek soms tegen achterhoofden aankijkt terwijl deze castleden de meest prachtige Rent-songs vertolken.

Ondanks het heerlijke vocale geweld blijft het verhaal toch niet onvoorwaardelijk sterk te zijn. Door de nieuw gekozen invalshoek komt de voorstelling wat langzaam op gang en pauzeert dit soms de emotionele achtbaan. Verward kijkt het publiek naar scenes waarin ineens tablet en smartphones voorbijkomen. Ondanks dat deze versie zich niet in 1996 afspeelt maar een terugblik is vanuit 2015 blijft het wat ongemakkelijk aanvullen. Gelukkig is daar dan de vocaal sterke cast die alsnog het publiek weet te raken met prachtige vertolkingen. Nieuwsgierig geworden naar Rent? Het enige wat je dan nog kan doen is hopen op extra voorstelling. Op dit moment is alles uitverkocht.

Mogelijk ook interessant...

COOKIES: Musical Reports maakt gebruik van cookies om uw website ervaring te optimaliseren. Het niet accepteren van cookies kan resulteren in een onjuiste weergave van deze website of het niet functioneren van verschillende functies.

Klik hier voor meer informatie: Privacy & Cookies