Cats maakt alle verwachtingen waar

Na meer dan tien jaar is Cats weer te zien in Nederland. En dit is niet zo maar een productie: Proud to Present heeft het voor elkaar gekregen om de Londense West End versie naar Nederland te halen. Op donderdag 20 december ging de voorstelling in het Amsterdamse RAI Theater in première.

Als bezoeker van de voorstelling ben je getuige van iets heel bijzonders: Het is dé avond van het ‘Jellicle’-kattenbal. Een avond waarop de katten het hele jaar lang hebben gewacht: de hele nacht dansen en als bekroning ook nog eens één kat die door de wijze Old Deuteronomy (John Ellis) een nieuw leven toebedeeld krijgt. Echter loop de avond niet zoals gepland. De delinquent in vorm van een kat, Macavity (Thomas Inge), gooit de avond overhoop en ook Grizabella (Jenna Lee-James), voormalig glamourkat, wil juist op deze avond weer terugkomen bij haar familie van Jelliclekatten.

Tijdens de avond maak je kennis met de vele verschillende katten waar de Jelliclefamilie uit bestaat. Zo dansen Jennyanydots (Ceili O’Connor) en Mr Mistoffelees (Alex Harrison) de sterren van de hemel in respectievelijk tap en ballet. Daarnaast heeft Bustopher Jones (Matt Harrop) de lachers op zijn hand wanneer de oud-theaterkat eindelijk weer eens applaus krijgt.

Cats is een echte klassieker met de nummers van Andrew Lloyd Webber. Het is even iets anders dan we op dit moment gewend zijn van musicals: er wordt niet gesproken, enkel gezongen. Overigens is dit iets wat wel goed past in deze voorstelling, het is alleen even wennen. Er zijn veel nummers met dezelfde melodieën, iets wat bestempeld zou kunnen worden als saai óf juist als mooi samenhangend. Over de kwaliteit van zang valt echter niet te twisten: deze is net zo hoog als dat je van een West End productie zou  verwachten. Het hoogtepunt van de avond is toch wel het nummer “Memory” door Jenna Lee-James.

Een van de mooiste bezienswaardigheden in Cats is de manier waarop alle acteurs hun rol met verve vervullen. Je ziet dat er ontzettend veel aandacht is besteed aan het aanleren van de typische kattenmanieren. Daarnaast zijn bepaalde zaken, of zelfs hele nummers (“The Rum Tum Tugger”), heel herkenbaar het voor iedereen die ook maar enigszins een idee heeft van hoe een kat zich in het huishouden gedraagt.

Echter is er ook een klein minpuntje aan deze versie van Cats. Dat heeft echter niets te maken met deze productie, maar aan het feit dat er, omdat we nu eenmaal in Nederland zijn, een Nederlandse boventiteling moest komen. Waarschijnlijk is er geprobeerd om in de boventiteling ook een bepaald soort ritme en rijm terug te laten komen, maar dit komt op bepaalde momenten helemaal niet meer overeen met de Engelse tekst die op dat moment gezongen wordt. Je moet als het ware kiezen: óf luisteren óf lezen, maar niet allebei want daar wordt je niet heel veel wijzer van.

Aan de hoge verwachtingen die je zou hebben van een West End productie, wordt zeker voldaan in Cats. Je kan nog een kijkje nemen in de wereld van de Jelliclekatten tot en met eind februari 2019 en ook nog extra twee weken in april 2019, in verschillende theaters in Nederland.

Klik op een foto om te vergroten.

Mogelijk ook interessant...

COOKIES: Musical Reports maakt gebruik van cookies om uw website ervaring te optimaliseren. Het niet accepteren van cookies kan resulteren in een onjuiste weergave van deze website of het niet functioneren van verschillende functies.

Klik hier voor meer informatie: Privacy & Cookies